#tbt Haat toen en nu oorlog go with the vlo

Gepubliceerd op 30 juni, 2016 door Danny Post

0

Andere generatie, dezelfde blinde haat?

We leven in een tijd van grote onverdraagzaamheid. Haat, haat, haat, we lezen en horen niets anders. Tussen 1940 en 1945 dronk de wereld al eens eerder zo’n giftige cocktail van angst, racisme en geldingsdrang en we weten allemaal waar dat toe leidde. Op deze Throwback Thursday: foute teksten van toen die weer beangstigend actueel zijn geworden. 

Foto’s o.a.: Veen Media

Ik ben IS-moe, ik ben Wilders-moe, ik ben haatimam-moe, ik ben Trump-moe, ik ben DENK-moe. Ik ben het zat om te luisteren naar mensen die ieder op hun eigen manier polariserend bezig zijn. Die geen harmonie willen, maar er slechts op uit zijn om anderen tegen elkaar op te zetten en mee te sleuren in hun eigen egotripperij, al dan niet ingegeven door een misplaatst superioriteitsgevoel. Als we het opruien en haatzaaien geen halt toeroepen, razen we met zijn allen richting een volgend wereldwijd conflict. Ja, je leest het goed: ik bedoel een Derde Wereldoorlog. Zodra die woorden vallen, reageert iedereen altijd een beetje lacherig. “Doe normaal, dat gaat nooit gebeuren. We leven niet meer in de jaren dertig. Er zijn nu geen nazi’s.” Klopt, maar er zijn nu wel veel bevolkingsgroepen die een diepe afkeer jegens elkaar koesteren. Eén gek hoeft maar een brandende lucifer in dit explosieve vat van onverdraagzaamheid te gooien en de hele handel vliegt opnieuw de lucht in. Zo begon de Tweede Wereldoorlog ook.

Terrorisme nieuwsberichten go with the vlo

Dood en verderf. Elke dag lees je weer nieuwe verschrikkelijke headlines.

Ik wil je niet bang maken. Ik zeg niet dat het gaat gebeuren, maar dat het kán gebeuren. We beseffen onszelf soms te weinig hoe gevaarlijk dicht we langs het randje van de afgrond lopen. Onze moderne maatschappij heeft een vals gevoel van veiligheid gecreëerd. We kunnen het ons haast niet meer voorstellen dat ons hightechsprookje kapot gaat en alles op een brute manier op zijn kop wordt gezet. Dat we plotseling moeten leven temidden van rokende puinhopen en net als onze grootouders tijdens de Tweede Wereldoorlog honger lijden en op een fiets met houten banden naar de boeren in Groningen moeten voor eten. Gelukkig maar. Want zoals ze in Syrië al sinds 2012 weten, is dat eigenlijk geen leven.

Foute teksten van nog foutere mensen
Ze zeggen weleens dat je het verleden moet kennen om het heden en de toekomst beter te begrijpen. Graag wijs ik je dan ook op het in april verschenen boek Fout!. Officieel een bundel nationaal-socialistische kranten- en tijdschriftenartikelen uit de Tweede Wereldoorlog, is het ook een waarschuwing voor ons. Want sommige manipulerende, opruiende en snerende teksten die de Nederlandse nazi’s tussen 1940 en 1945 spuiden, zouden net zo goed vandaag gesproken kunnen zijn. Volgens Bas Kromhout, historicus en samensteller van het boek, werpt Fout! “licht op het ontstaan van extremisme, maar ook op de gevolgen van haat, discriminatie en het wegzetten van groepen mensen als ‘ongewenst’ in de samenleving”. Collega-historicus Chris van der Heijden noemt het stuitende materiaal tragisch genoeg ontzettend herkenbaar. “Dezelfde soort haat, woede en intolerantie zie ik steeds vaker om me heen.” Hier zijn een paar passages uit de artikelen in Fout!. Mij zetten ze wel aan het denken, jou ook?

“Zolang het Jodendom bestaat, kent het maar één verlangen. Namelijk macht over de niet-Joden, heerschappij over de gojim. Andere noemenswaardige eigenschappen heeft het Jodendom niet. Zonder de eeuwenlange arbeid van de Arische cultuurvolken was de Jood een halfnaakte woestijnbewoner gebleven. De ‘waarde’ van het Joodse intellect is uitsluitend gelegen in het onovertrefbare en onuitroeibare talent om te bedriegen en te parasiteren.”
(Juda’s doel: wereldheerschappij, De Zwarte Soldaat van 11 oktober 1944)

Fout Joods oorlog go with the vlo 2

Fout! is een boeiend en verontrustend boek. Sommige artikelen zouden nu geschreven kunnen zijn.

 
“Terwijl ik zo’n beetje in het zonnetje liep te lopen, peinzend over de vele gebieden die langzaam ontjoodst moeten worden, viel mijn oog op de etalages van een modehuis. En toen mijn oog eenmaal gevallen was, werd het steeds opnieuw pijnlijk getroffen. Want zie: al deze knap ingerichte, fijn verzorgde etalages bevatten modepoppen. En al deze poppen zijn zo verleidelijk mogelijk opgesteld en met bijpassende stoffen en garnituren omkleed. Maar er is niet één figuur bij met een Nederlands uiterlijk. Het ‘schoonheidsideaal’ dat hier wordt voorgehouden is Oosters, Hollywoods of Spaans, maar nooit Noord-Europees. De verborgen boodschap is: ‘Maak jullie gezichten op, vrouwen en meisjes, tot jullie eruitzien als de lichtekooien uit de Amerikaans-Joodse films. Bekleed jezelf met sex-appeal, zoals de Jiddische celluloid-koningen dat aanbevelenswaardig vinden.’ Merkwaardig dat zoiets volkomen volksvreemds als dit ‘schoonheidsideaal’ met zo’n intensiteit aan ons kon worden opgedrongen. Om dit te begrijpen hoef je alleen maar even na te gaan hoeveel Joden werkzaam zijn als kledingfabrikanten, etaleurs en reclamelui. Dat verklaart al veel.”
(Joodse modepoppen. Uit: Het Nationale Dagblad,5 juni 1940.)

“Honderdduizenden werklozen zijn met hun gezinnen jarenlang systematisch te gronde gericht, jonge afgestudeerden konden geen baan meer vinden en geen gezin meer stichten. Dat alles gaf het Nederlandse volk tussen 1934 en 1940 geen aanleiding tot enig verzet. Maar nu aan de Jodenoverheersing en de Jodenterreur door de Duitse bezettende overheid, ten behoeve van het Nederlandse volk, een eind wordt gemaakt, nu zullen de idioten eens laten zien dat zij er ook nog zijn.”
(Staken is waanzin. Uit: Volk en Vaderland, 7 maart 1941.)

NSB antisemitisme go with the vlo

Wie die vijand was? Drie keer raden…

 
“Want daar waar één Jood vaste voet aan de grond krijgt, volgen er spoedig meer en wordt de mogelijkheid geschapen om een anti-Joodse stroming in een pro-Joodse om te toveren. (…) Zij weten dat wij in de Jood onze vijand zien. Het is nu eenmaal een voor hen tragisch feit – maar tegelijkertijd een niet te loochenen waarheid – dat voor de Jood in het komende Europa geen plaats meer zal zijn. (…) Onze strijd om ons volk is in de eerste plaats een strijd tegen de Jood. Want het medelijden dat de Jood in ons volk heeft weten op te wekken – een medelijden dat de anti’s (anti-nazi’s) baseren op de zogenaamde ‘christelijke naastenliefde’ en op de ‘rechten van de mens’, een medelijden dat zij nooit met óns gehad hebben toen zijzelf nog aan de touwtjes trokken – is van eigen Joodse makelij. De Joden hebben dit medelijden zelf met allerhande gruwelverhalen in ons volk opgeroepen, zodat zij er de vruchten van zouden plukken.”
(Zij zullen verdwijnen. Uit: Storm, 10 oktober 1941.)

“Ritueel slachten moet onmiddellijk worden verboden. Wij willen geen Aziatische wreedheden op ons grondgebied. Wij kunnen het niet gedogen dat dagelijks talloze dieren vanwege Joodse smoesjes over een zekere ritus worden doodgemarteld. Het moet uit zijn met het rituele slachten!”
(Verbied ritueel slachten. Uit: Het Nationale Dagblad, 3 juni 1940.) 

Gezinnen nazi racisme go with the vlo

Gezinnen moesten blond en blank zijn. Kleurlingen waren net als hun geliefde jazzmuziek ‘ontaard’.

 
“Wie de familieberichten in de kranten leest, of wie op straat – vooral in de drie grootste steden – zijn ogen de kost geeft, kan er nauwelijks meer aan twijfelen: steeds talrijker worden de huwelijken van in ons land gestrande kleurlingen met Nederlandse vrouwen. En wat nog oneindig veel erger is: steeds talrijker worden de geboorteberichten van het nageslacht van zulke gemengde relaties. (…) Elk ras heeft haar reden van bestaan in de wereld. Alleen bastaarden hebben het niet. Huwelijken tussen verschillende rassen zijn een gruwel. Niet alleen omdat zij een belediging zijn voor de goede smaak, zowel die van ons als die van het verre vaderland van de niet-blanke echtgenoot. Deze gemengde huwelijken druisen regelrecht in tegen de bedoelingen van God, die de rassen schiep en verschillen creëerde tussen de mensen.”
(Gemengde huwelijken zijn een gruwel. Uit: Storm, 18 augustus 1944.)

“Als abonnee van De Misthoorn lees ik in dit blad dat wij geen handel moeten doen met Joden. Ik persoonlijk doe dat ook beslist niet, al zou ik er de bitterste armoede door moeten lijden. Ik ben vishandelaar en heb een van de beste viszaken van Amsterdam gehad, maar sta nu door terreur in de Albert Cuypstraat. Omdat ik geen zaken met rapalje wil doen, kost mij dat elke week ongeveer 15 à 20 gulden. Dat zit zo: de mosselhandel is in Joden- en communistenhanden. Ze zitten nog steeds in de vishal de mosselen te verdelen en verdienen daarmee 100 tot 120 gulden per week. Ze zitten met zes man aan een tafel en strijken met nietsdoen het geld op. Nog iets anders: ik heb steeds de meeste vis verkocht. Maar verleden week kreeg een Jood twee kisten snoekbaars toegewezen en ik één kist. Een Jood heeft natuurlijk meer rechten dan een NSB’er.”
(Ingezonden brief. Uit: De Misthoorn, 22 november 1941.)

Antisemitisme oorlog go with the vlo

Overal spoken zien, het gebeurt nu weer. Vervang ‘Jood’ en ‘Bijbel’ maar door ‘moslim’ en ‘Koran’.

 
“Waarom wordt er toch zo bitter weinig tegen de Jood gedaan? Waarom mogen Joden nog steeds bij kappers komen, zodat kwast, schaar en scheermes die hun Jodensmoel beroeren, straks mijn hoofd bewerken? Waarom dragen de Joden en Jodinnen hier in Holland nog steeds geen davidsster? Waarom wordt het Jodendom het gebruiken van trams niet verboden? Aanstaande moeders en bejaarden moeten daardoor staan. Waarom wordt de Joden de fietsen niet afgenomen en worden deze niet verdeeld onder onze volksgenoten, die niet zonder dit vervoersmiddel kunnen? Waarom hoeven de Joden hun telefoons niet af te staan? Dat is toch rijksbezit! Hoeveel Nederlanders kunnen geen aansluiting krijgen omdat er geen telefoons beschikbaar zijn! Haal ze bij de Joden weg!”
(Ingezonden brief. Uit: De Misthoorn, 2 mei 1942.)

“De Joden verdwenen door het hek naar de plaats van vertrek naar het verre Polen. Zoals zij hier eens gekomen waren, zo verdwenen zij weer. Die laatste stappen moesten zij hun koffers zelf dragen, want toen mochten hun blanke vrinden hen niet meer vergezellen. Dat was zwaar. Zelfs de moeders moesten hun eigen kinderen op de arm nemen en ook dat was bovenmenselijk zwaar. Maar dat alles hebben ooit zij die voor korte of lange tijd naar dit land kwamen en hier een voorlopig vaderland van melk en honing hoopten te vinden, ook gedaan. Met het vaste voornemen om, wanneer de melk gedronken en de honing verteerd zou zijn, een ander land te zoeken en dat dan als hun vaderland te beschouwen. (…) Zo zijn de Joden dan verdwenen. Wij hebben afscheid genomen. Wij hebben gezien hoe zij in de treinen verdwenen. Wij hebben geen medelijden met hen gehad. En niemand die hen daar gezien had, zou dat gehad hebben. (…) Het afscheid is ons niet zwaar gevallen.”
(Afscheid. Uit: Storm, 4 juni 1943.)

Fout antisemitisme go with the vlo

Fout! bewijst hoe gevaarlijk haatzaaierij is. Het is nog niet te laat om met zijn allen op de rem te gaan staan.

 
“Onze tegenstanders leuteren maar over de invasie. Wij willen niet achterblijven. Wij doen mee. (…) Al het goede oude komt weer terug: Colijn, de werklozensteun, de baantjesjagerij, de zwendel en de Joden. O nee, da’s waar ook. helaas zijn de laatsten niet meer zo ruim voorradig. Nou ja, al het andere komt toch gelukkig weer in de oude vorm terug. Echte Nederlanders, verheugt u! Volgende week donderdag gaat de invasie door. Absoluut gegarandeerd. Het gaat door! Bij slecht weer is het in het Concertgebouw.”
(Verheugt u: de invasie gaat door! Uit: De Zwarte Soldaat, 23 maart 1944.)

 

Fout! Wat Hollandse nazi-kranten schreven over Nederland, Joden en het verzet
Bas Kromhout
Veen Media
ISBN 978 90 857 1514 6
Prijs: € 24,95

 

Deel dit artikel!
Facebooktwittergoogle_plusmail

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,


Over de auteur



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Omhoog ↑