...

Marktreview Huize padua zomermarkt

Gepubliceerd op 9 juni, 2015 door Danny Post

0

De strijd der plattelandsmarkten

Het seizoen van de plattelandsmarkten is begonnen en dat zorgt voor uitslag en heel veel keuzestress. De redactie van Vlo splitste zich op in tweeën en ging afgelopen weekend de strijd met elkaar aan. Wie wist uit de overvolle agenda de beste kneutermarkt te kiezen?

Het is ieder voorjaar hetzelfde liedje. Met het groeien van het aantal zonuren zwelt ook het aanbod van plattelandsmarkten aan. Honderden worden er georganiseerd. Kleine markten, grote markten, buitenmarkten, binnenmarkten, kerkmarkten en goddeloze carboots, het aanbod is enorm en verrast ook ons telkens weer. Maar het geeft ook onrust. Een dag telt immers maar 24 uur, een weekend maar twee dagen en Nederland heel veel uithoeken. Het is onmogelijk om deze markten allemaal af te lopen. Kiezen dus en dat valt niet mee. Afgelopen zaterdag en zondag stonden er weer genoeg op het programma. We besloten er een kleine battle van te maken en gingen ieder onze eigen plattelandsweg. Danny naar de gekte op de jaarlijkse Waterloopleinmarkt in Ugchelen, Marie-Cecile naar een ander soort gekte, die van Huize Padua. Wie wint?

Opnieuw door het lint in Ugchelen 
Voor mij is het een no-brainer waar ik op zaterdag naartoe zal gaan: de Waterloopleinmarkt in het Gelderse dorpje Ugchelen natuurlijk! Die was vorig jaar zo’n fabuleus geflipte ervaring dat ik me heb voorgenomen om voortaan geen editie meer over te slaan. In de auto slaat de twijfel wel even toe: wat nu als het tegenvalt? Is het niet net als een XTC-pil? De eerste keer blijft altijd het lekkerst? Maar gelukkig, zodra de Bronkerk in zicht komt en ik de opgefokte mensenmassa voor de poort zie trappelen van geduld, weet ik: dit wordt weer feest. Als de klok tien uur slaat en de markt officieel van start gaat, schieten de bezoekers in een blinde paniek alle kanten op. De Grote Trek van de gnoes is er niets bij. Iedereen die in de weg staat, wordt vertrapt. Kennelijk zijn een paar doden in het huis van de Heer niet erg vandaag. Zolang men dat antieke serviesje maar als eerste bereikt, zich voor de rest op die sixties kast werpt. Ik moet weer lachen. Heerlijk!

Ugchelen kerkmarkt 2015 ingang

Daar gaan we weer … de nagels worden alvast geslepen.

Ugchelen kerkmarkt 2015 Dolly Dots pop

Je kunt kids niet vroeg genoeg de waarde van een rommelmarkt leren (en ja dat is een Dolly Dots pop!).

Ugchelen kerkmarkt 2015 meubels

Het bloederige meubelveld. De Slag bij Waterloo verbleekt erbij.

Ugchelen kerkmarkt 2015 kleding

De burgers van Ugchelen hebben smaak wat glaswerk betreft.

Ugchelen kerkmarkt 2015 terrein

Rommelgebed zonder einde.

Ugchelen kerkmarkt fit in de tropen

Tropenfitness? Bruintje Beer chillt liever in de schaduw.

Doolde ik vorig jaar nog als een verwarde bejaarde over de markt, ditmaal weet ik precies waar alles staat. Toch maakt dit geen fluit uit. Ik ben nog steeds een Ugchelen-groentje en wordt letterlijk aan alle kanten ingehaald. Hoewel ik om exact 10.01 uur hijgend op het meubelveldje arriveer, zijn een meisje en haar vriend me te snel af. Waarschijnlijk hebben ze het hele jaar op die 30 meter sprint geoefend. Triomfantelijk zet de brunette haar geurvlag uit op enkele retro stoelen. “Ik neem die, die en oh doe die ook maar,” zegt ze tegen een verkoopvrijwilliger. Verbeeld ik het me of krijg ik een satanische knipoog van haar? Grrrmbl…

Ugchelen kerkmarkt Fisher Price

Ergens in Nederland loopt nog steeds een tierende FP-psycho rond.

Toch laat ik niet helemaal met me sollen. Wanneer een vrouw ziet hoe ik bij de hysterische speelgoedkraam onderhandel over twee originele Fisher Price huizen, is ze bijna in staat om mijn strot door te bijten van razernij. “Die zag ik net al,” gilt ze tegen de verkoopster. “En toen waren ze al verkocht zei je collega.” Het blijkt op een misverstand te berusten, maar dat kan haar niets schelen. De vrouw is zo agressief, tettert door me heen, pakt de huizen vast alsof ze haar toebehoren (ze heeft er al twee in haar tas), dat ik mezelf nijdig hoor zeggen: “Tien euro voor de twee is prima. Ik neem ze allebei!” Woedend stampt mijn Fisher Price vijand weg. Eat that, sister.

Showdown bij de veiling
Ik zal uiteindelijk wel vijf keer een rondje over het hele terrein maken. En telkens stop ik weer nieuwe dingen in mijn tas. Zeker wanneer na een uur de ergste drukte voorbij is en ik beter bij de kramen kan. Ik koop een antiek bord, een overduidelijk stokoude soepkom voor slechts een euro, een groot groen tafelkleed met borduursels, theelepeltjes uit 1934, een te geestig boek over fitness in de tropen met allemaal foto’s en natuurlijk een stel platen. Terwijl ik die laatste afreken, merkt iemand op: “Zooo, deze zijn zo te ruiken van een fanatieke blower geweest.” De man achter de kraam lacht: “Je moet eens weten wat voor lucht er uit die oude platenkoffers komt als ik ze openmaak om de inhoud te sorteren. Soms zijn ze wel veertig jaar dicht geweest. Wat een stank.” Ik maak een mental note om mijn aankopen thuis door een sopje te trekken.

Ugchelen kerkmarkt Louis Armstrong

Oude muziek luisteren door nog oudere boxen? In Ugchelen regelt men het voor je.

Ugchelen kerkmarkt 2015 bord

Nog geen vijftien euro bij elkaar. Blij mee!

Ugchelen kerkmarkt veiling

HIERHEEN. Bijziende mensen worden keurig de weg gewezen.

Ugchelen kerkmarkt 2015 koffer

Om deze koffer werd tijdens de veiling fel gestreden.

Ugchelen kerkmarkt veiling lamp

Zulke lampen kom je op kerkmarkten in de Randstad weinig meer tegen.

Ugchelen kerkmarkt lamp kapstok

De kapstok vond geen koper tijdens de veiling en werd toen maar buiten verkocht voor 13,50 euro.

Ik sluit opnieuw af met een bezoek aan de veiling die binnenin de kerk wordt gehouden en waar volgens de organisatie ‘de topstukken’ bij opbod worden verkocht. Net als vorig jaar ben ik het met die omschrijving niet helemaal eens, buiten staan genoeg spullen die het predikaat bijzonder meer verdienen, maar ik moet toegeven dat het aanbod ditmaal wel verrassender is. Er komen fraaie industriële lampen voorbij, een Gispen bureaustoel (helaas, ik heb er al één), een piano, hutkoffers, tapijten en ga zo maar door. De enkele handelaren die in de zaal zitten, drijven de prijzen soms wat op, maar over het algemeen gaan de meeste dingen tegen bodemprijzen weg, gemiddeld zo’n vijfentwintig euro. Ja ook die Gispen stoel.

Kerkmarkt Ugchelen piano

Ook de piano mocht buiten in de herkansing.

Sommige zaken worden zelfs helemaal niet verkocht, zoals de piano en een kapstok. Het doet me besluiten tot een mercy buy. Ik koop een prachtig oud tapijt waar ook niemand op biedt voor een tientje omdat hij anders weer in de opslag verdwijnt. Voor de grootste verrassing zorgt een van de veilingmeesters zelf. Ten overstaan van de gehele zaal bedankt hij me voor mijn recensie van vorig jaar waarin ik hem een zure brombeer noemde. Vandaag gedraagt hij zich een stuk opgewekter. Hebben mijn woorden hem aan het denken gezet? Buiten komt hij nog even naar me toe. “Ik had toen gewoon niet mijn dag, dat kun je weleens hebben,” zegt hij sportief. Ik knik begrijpend, maar stiekem snap ik er helemaal niets van. Chagrijnig op zo’n beetje de leukste kerkmarkt van Nederland? Dat is toch godsonmogelijk?

 
In de herkansing in Huize Padua
Omdat ik wegens familieomstandigheden (een onhandig gepland kinderfeestje) niet naar Ugchelen kan, besluit ik mijn revanche te nemen in Huize Padua. Soort van. Want het is maar de vraag of deze markt kan tippen aan de superlatieven van collega-vlooier Danny. In ieder geval scoort de markt wat betreft locatie alvast een dikke vette tien. Huize Padua is namelijk een idyllisch plekje middenin de Brabantse Peel, maar staat in de omgeving vooral bekend als ‘die plek voor mensen met een steekje los’. Beetje lomp natuurlijk, maar het klopt dat er in het buurtschap een psychiatrische instelling is die onderdak biedt aan zo’n 500 mensen. Zo’n beetje de complete populatie dus. Eén keer per jaar pakt het gehucht uit met een grote zomermarkt vol tweedehands spullen, planten (?) en vermaak. Mijn zus is al jaren vast bezoeker en eindelijk kan ik eens mee op sleeptouw.

Huize-Padua

Welke vintage vondsten liggen hierachter verstopt?

Huize-Padua

“Ik ga naar Huize Padua en neem mee…”

Huize padua zomermarkt

Welke poppenmoeder adopteert dit schatje?

Als ik richting Huize Padua loop (de auto staat iets verderop in een daarvoor tot parkeerplaats omgedoopt weiland) ligt het grootste gebouw al vanachter een aardappelveld te stralen in de zon. Als ik allemaal mensen op mijn pad tegenkom die huiswaarts keren met tasjes vol spullen, begint mijn vlooibrein te malen: ben ik te laat? Zijn alle spullen al voor mijn neus weggekaapt? Zus stelt me gerust: hier geen hysterische taferelen zodra het terrein om 10.00 uur wordt geopend. Maar dus ook geen topstukken, denk ik bij mezelf. En inderdaad lopen de kraampjes, die ruim staan opgesteld onder de hoge bomen langs de weggetjes, niet over van unieke vintage stukken. Desondanks is het zeker wel de moeite waard. Geen stalletjes met nieuwe riemen of telefoonhoesjes (hebben we niet allemaal weleens gedesillusioneerd op zo’n crapmarkt rondgedoold?) maar vooral oude spullen van mensen die ein-de-lijk eens hun garage of zolder hebben leeggeruimd. Dus veel boeken, oud speelgoed en keukengerei. En om de zoveel kramen loop je tegen de semiprofessionele handelaar aan die vanachter een gestyleerde kraam oude zeepjes, kant, blikken en servies probeert te slijten. Het zijn vooral die laatste kramen die de moeite waard zijn.

Huize padua zomermarkt

Voor ouwe snoeperds.

Huize padua zomermarkt

En ineens heb ik een zwak voor oude XXXL rieten manden.

Huize padua zomermarkt

Horendol van alle spullen.

Huize padua zomermarkt

Ook boekengekken komen hier aan hun trekken.

Zo sta ik vreselijk te twijfelen bij een verzameling enorm grote oude manden. De woorden ‘riet’ en ‘manden’ klinken samen niet vreselijk sexy, maar nu ik deze XXXL-exemplaren van de grond heb geplukt, vind ik ze plotseling te retro-tastisch. Ze geven je huis meteen een zalige seventies vibe. En de prijs is ook ouderwets laag, allemaal nog geen tien euro! Zal ik ze kopen voor mijn tweede huisje? Maar wat stop ik er dan in? Houtblokken? Dekens? Twijfels, twijfels. Ook vriendelijk geprijsd zijn het gewei en een kapstok met horens als haken. Om je huis helemaal jagerssjiek te maken. En de oude tafellakens en grote Keulse potten zijn ook moeilijk te weerstaan. Ook gespot: nog twee exemplaren van Het boek van ikke, de babyboeken uit de sixties en seventies, nog onbeschreven, dus kersverse ouders kunnen alle mijlpalen hier in neerpennen. Ook veel vintage speelgoed, waaronder een oud poppenwagentje en een bejaarde Ken en Barbie, nog in originele dozen, die overigens nog bijna mooier zijn dan de poppen zelf. De verkoopster wil er 150 euro voor hebben, maar onderhandelen mag. Mijn zus koopt voor nog geen tien euro twee mooie zilveren bekers met afbeeldingen van Sneeuwwitje en Roodkapje erop. Ik ben vooral heel blij met een oud memoryspel vol prachtige seventies illustraties.

Wie maakt ons los?
In Huize Padua is het goed afdingen, maar vaak is dat niet eens nodig. Regelmatig doen de verkopers zelf al een voorzetje. “Die set kost vijftien euro, maar als je 12,50 zegt, vind ik het ook goed.” Of: “Ze zijn 20 cent per stuk, maar je mag er tien meenemen voor een euro.” Wat is dit voor een onderhandelingstactiek? Of is het de typisch Brabantse easy going manier van verkopen? Geen idee, maar ik doe er graag mijn voordeel mee. Intussen profiteren mijn twee kinderen van de goedgevigheid van sommige verkopers. Vooral tegen sluitingstijd is het hek van de dam. Een vrachtlading aan knuffels wordt dankbaar aan mijn twee kinderen gedoneerd. En niet alleen afgedankte knuffels (the horror), maar ook plastic Scoobydoo-bekers (uit 2013) en oude dvd’s (zonder krassen, dat dan weer wel), kortom verschillende leftovers van deze markt belanden in de gretige armpjes van mijn twee bloedjes. Hoe enthousiaster zij worden, hoe benauwder ik het krijg. Hoe kan ik die zooi eenmaal thuis weer zo snel mogelijk richting de dichtstbijzijnde kringloop loodsen?!

Huize padua zomermarkt

Boeken, kleding en plantjes, allemaal voor een prikkie.

Huize padua zomermarkt

Geen massahysterie in Huize Padua.

Huize padua zomermarkt

Terwijl Barbie het duidelijk niet ziet zitten, trekt Ken zijn wanhopigste gezicht.

Huize padua zomermarkt

Op deze markt de kantjes ervan aflopen? Zonde!

Hier geen hysterie waarbij je moet vechten om de beste koopjes. Nee, rond Huize Padua heerst de Brabantse gemoedelijkheid. De gekte komt alleen van de bewoners die ik her en der zie rondscharrelen. Zo reageer ik verbaasd op een dame die in een vreemd militair-achtig kostuum overdreven staat te roken. Haar grijze krullenpruik is zo nep dat ik even denk dat het hier gaat om een straatact. Maar zuslief herinnert me er nog even fijntjes aan: “We zijn in Huize Padua, wat dacht je dan?!” Ach natuurlijk, een local dus. Deze markt scoort vooral punten op sfeer. Want een rommelmarkt op zo’n mooie plek zie je niet heel snel. Vooruit, de vlooienmarkt in Zierikzee ligt er spic en span bij en ook Le Bric à Brac en Bakkeveen doen een aardige duit in het sfeerzakje. Maar het gros van de rommelmarkten wordt toch georganiseerd in grijze betonblokken die sporthallen en buurtcentra heten. En vergeet de tochtige parkeerplaatsen niet! Huize Padua is alleen om die reden al een verademing.

Houdoe Padua!
Het goede nieuws voor alle jonge ouders is dat deze markt behoorlijk kidsproof is: de draaimolen, zweefmolen en het springkussen zijn allemaal gratis. Hier kunnen kinderen voor nop compleet doordraaien. Helemaal Padua. En naast het grote grasveld waar je op picknickbanken kunt relaxen, is een mini kinderboerderij met onder andere geitjes en konijntjes. Op verschillende plekken heeft de organisatie ook voor ander vermaak gezorgd. Lokale artiesten spelen hier voor hun grootste fans. Op het ene podium is dat een jong bandje, aan de andere kant van het terrein laat een volkszanger een heel repertoire van smartlappen de revue passeren. Tussen de oude spullen grazen terwijl je tegelijkertijd een moppie meezingt. Brabantse gezelligheid!

Huize Padua zomermarkt

Keulse pot zkt kennismaking met vrouw om samen leuke dingen te doen.

Huize padua zomermarkt

Het toppunt van eenzaamheid: een eenpersoons gourmetstel.

Huize padua zomermarkt

Huize Padua draait doorrrr!

Als eindelijk de geluidsinstallatie wordt uitgezet zegt de rasentertainer nog een laatste ‘houdoe!’ door de microfoon. Overal om me heen klinkt een bijna gedachteloos ‘houdoe’ terug. Ik moet ontzettend lachen en een paar mensen lachen mee, blijkbaar zijn ze zelf ook verrast door hun eigen Pavlov-reactie. Ach, vriendelijk teruggroeten is natuurlijk vooral gewoon beleefd en al helemaal niet iets om je voor te schamen. Wanneer ik met een kofferbak vol vooral oude meuk (bedankt, gulle gevers) terugrijd richting de Randstad moet ik tot de conclusie komen dat de markt bij Huize Padua qua aanbod waarschijnlijk verbleekt bij de hysterie in Ugchelen. Geen gestruikel over designstoelen en medekoopjesjagers. Toch liggen er genoeg spullen die je met een vrolijk gezicht naar huis laten keren. Tel daarbij de prachtige omgeving op en je hebt gewoon een hele mooie zondagmiddagbesteding. Een must als je in de buurt bent. En volgend jaar gewoon ook naar Ugchelen.

Volgend jaar ook bij de Waterloopleinmarkt in Ugchelen zijn? Houd de website in de gaten: bronkerk.nl. Ook de voorjaarsmarkt en najaarsmarkt van de Bronkerk zijn de moeite waard. Voor de volgende markt van Huize Padua verwijzen we je naar ggzoostbrabant.nl.

 
Deel dit artikel!
Facebooktwittergoogle_plusmail

Rating voor Huize Padua:

De strijd der plattelandsmarkten Danny Post
antiek/design
koopjesgehalte
gezellige meukgehalte
sfeer

Summary:

3.5


Tags: , , , , , , , , , , , , ,


Over de auteur



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Omhoog ↑