#tbt

Gepubliceerd op 19 oktober, 2017 door Danny Post

0

Het duo van 78 miljoen euro: zij startten Het Goed

Het Goed bestaat precies vijfentwintig jaar. Bob Crébas en zijn vrouw Carla Wobma waren twee van de mensen die in 1992 het eerste zaadje plantten voor de kringloopketen. Ze bewaren warme herinneringen aan die beginjaren en zijn nog steeds even bevlogen als toen. Ook al zijn ze inmiddels multimiljonair. “Afval zit in onze genen.”

Een ontmoeting met Het Goed-oprichters Bob Crébas en Carla Wobma is een inspirerende ervaring. De twee zijn alweer 66 en 65 jaar oud, maar hebben nog de energie en het enthousiasme van een stel dertigers. Je snapt direct waarom juist zij in 1992 de aangewezen personen waren om Neerlands allereerste landelijke organisatie van kringloopbedrijvigheid en werkgelegenheid op te zetten. Ze barsten van de ideeën, weten anderen continu te motiveren en zijn harde werkers. Bovendien is het altijd hun missie geweest om een betere wereld achter te laten. Kringlopen en recycling maken daarvan een essentieel onderdeel uit.

Go Goedzooi
Hoewel de eerste winkel van Het Goed vijfentwintig jaar geleden werd geopend in Deventer, gaat de kringloopgeschiedenis van Bob en Carla nog eens tien jaar verder terug. In 1982 startten ze hun eerste kringloopwinkel Goedzooi in Emmeloord. Bob was toen al vijfentwintig maanden werkloos en het stel hield zich voornamelijk bezig met actievoeren. Het waren de jaren waarin jonge idealisten vaak en hard botsten met de gevestigde orde. “Op een gegeven moment kregen we er genoeg van om te horen dat we overal tegen waren,” vertelt Bob. “We voelden ons ook bedreigd, werden gevolgd door de politie. We besloten dat we een positieve bijdrage wilden leveren aan de maatschappij. Op een dag vroeg een van onze mede-actievoerders die voor buurtcentrum Paspartoe werkte of ik geen werkproject voor werklozen kon verzinnen. ‘Werken is voor de dommen,’ sputterde ik tegen. Maar gaandeweg dacht ik toch: waarom niet? Ik kende de Emmaus-projecten in Frankrijk en vond het zeer inspirerend hoe zij maatschappelijk afval recycleden en werklozen hielpen. Toen hebben we met een stel werklozen en ondersteund door Paspartoe een plan gemaakt en dit aangeboden op het gemeentehuis.”

bob-crebas-carla-wobma-het-goed-kringloop-emmeloord-go-with-the-vlo

Van nul tot 78 miljoen euro op de bank. Het verhaal van Bob en Carla is superinspirerend.

het-goed-emmeloord-muurkrant-go-with-the-vlo

De actievoerders grossierden in boze muurkranten. (International Institute of Social History)

goedzooi-kringloopwinkel-het-goed-go-with-the-vlo

Het moederschip Goedzooi begin jaren tachtig.

Hun idee voor een kringloopwinkel werd door de hoge dames en heren unaniem omarmd en ze ontvingen 100.000 gulden startsubsidie. Goedzooi kon beginnen. Niet iedereen was meteen overtuigd van het nut van kringloopwinkels en het hergebruik van oude spullen. Mensen waren toen erg bezig met de toekomst, wilden het verleden letterlijk en figuurlijk achter zich laten. Je had alleen wat van die loodsen en zaakjes waar je tweedehands dingen kon kopen bij scharrelaars die luisterden naar illustere namen als Malle Japie en Dikke Toontje. Echte kringloopwinkels waren er niet of nauwelijks. Op de vraag of Bob en Carla zich in die opstartfase weleens twee roependen in de woestijn voelden, antwoorden ze volmondig ja. Carla: “Toen wij die Goedzooi-winkel openden, reageerden sommigen glashard: ‘Nou, dat wordt niks.’”

De kringloopschaamte voorbij
Carla wist gelukkig wel beter. Het recyclen van spullen kreeg zij met de paplepel ingegoten. “Thuis hadden we weinig geld en we vonden het doodnormaal om dingen te hergebruiken. Al op mijn dertiende maakte ik van de oude broeken van mijn ooms een nieuwe broek voor mijn broer. Toen ik later in Arnhem op kamers woonde, ging ik de avond voordat het grofvuil werd opgehaald jagen in de straten. Zulke mooie spullen vond je dan. Wat mensen weggooiden, vonden wij geen rotzooi. Dat was góedzooi. Zo is die naam voor onze winkel ook ontstaan.”
Vanaf de allereerste dag richtten ze zich op de doorsnee mens, legt Bob uit. “Niet de linkse, langharige vogels of de allerarmsten of immigranten. Nee, we wilden ons milieuverhaal verkopen aan de doorsnee bevolking, het grote gemiddelde. Het bezoeken van een kringloop moest iets gewoons worden.” Een baanbrekend concept en volgens Bob de kracht van hun formule. Het lukte hen om het armoedige imago dat rond ‘zulke’ winkels hing, weg te nemen.

goedzooi-emmeloord-kringloopwinkel-go-with-the-vlo

Goedzooi richtte zich op de doorsnee burger. Kringloopshoppen moest normaal worden.

carla-wobma-het-goed-emmeloord-potkachel-go-with-the-vlo

Carla gaat nog regelmatig kopje onder in een container. Avontuur!

goedzooi-het-goed-ophaalwagen-kringloop-go-with-the-vlo

Haar zoon vond het niet cool om zijn ma op de ophaalwagen te zien.

Al kostte dat enige tijd volgens Carla. “Mensen schaamden zich om gezien te worden in een kringloopwinkel. Daar ging je toch niet heen? Sommige mensen bij wie we meubels op moesten halen, wilden zelfs niet dat onze vrachtwagen voor hun deur werd gezien. Dan belden ze op en hoorde je: ‘Ik heb een bed of kast voor jullie, maar kunnen jullie wel een eindje verderop of in de straat hierachter parkeren.’” Met pretogen: “Zelfs binnen ons eigen gezin speelde die schaamte op. Zo ging ik af en toe mee op de inzamelwagen om oud papier op te halen. Zodra onze zoon Robin hoorde dat ik ook langs zijn middelbare school kwam, zei hij: ‘Als je dan maar wel wegduikt, hè?’” Zelf heeft Carla zulke schaamte nooit gevoeld. Nog steeds kan de blondine geen afvalcontainer voorbijlopen zonder er even in te duiken. “Ik ben een containerfreak. Dat vind ik zo spannend. Vooral als er ergens een huis wordt gesloopt. Ik móet weten wat erin ligt.”

Huh, zijn dat niet mijn spullen??
Bob en Carla hebben nog zoveel meer komische verhalen uit die pioniersjaren. Zo was er een verhitte discussie over wat ze wel en niet in omloop moesten brengen via de kringloopwinkel. Porno, propagandistische nazilectuur en bont gingen in de ban, maar sommigen wilden het liefst nog meer dingen op de zwarte lijst zetten. Bob: “Een van onze collega’s binnen Goedzooi vond dat er geen koelkasten en vriezers de winkel in mochten. Dat waren maar stroomvreters waar vuile gassen in zaten. Volgens hem kon je ook uitstekend zonder. Hengels, vissenkommen en vogelkooien? Moeilijk, vond weer een ander. Een derde collega riep dat we geen kinderboxen mochten verkopen, want wie stopte zijn kinderen nu achter tralies? Na lang debatteren besloten we dat we misschien een beetje te ver doorsloegen en lieten we dergelijke artikelen gewoon toe. De klant moest zelf maar bepalen wat hij zinvol vond.”

het-goed-kringloop-pornoboekjes-go-with-the-vlo

Zulke wellustige tantes waren niet welcum bij Goedzooi.

wasmachine-hitler-goedzooi-kringloop-go-with-the-vlo

Nazilectuur en wasmachines. Allebei de duivel.

droste-kringloop-goedzooi-wraak-go-with-the-vlo

De man wiens ex al zijn spullen aan de kringloop gaf, had erna wel iets sterkers nodig dan Droste.

Andere gekke voorvallen? Bob schudt ze zo uit zijn mouw. “De man die bij ons in de winkel kwam en daar zijn eigen spullen zag staan. Zijn echtgenote, waarmee hij in scheiding lag, had alles weggegeven aan Goedzooi zonder dit aan hem te vertellen. Nogal lullig. Nog een grappig verhaal is dat van onze collega Marjan. Ze stond voor een klant in te pakken en dat werd een feest van herkenning. ‘Wat leuk, zoiets heb ik thuis ook. En dat ook.’ Langzaam bekroop haar het gevoel dat er toch iets niet helemaal klopte. Het was té toevallig. Wat bleek? Onze chauffeurs moesten spullen ophalen in een boerderij waar toevallig ook de bezittingen van Marjan stonden. Ze had ze daar opgeslagen, omdat ze tijdelijk van huis verwisseld was. In hun enthousiasme hadden de mannen ook haar dingen lekker meegenomen.” Carla moet er nog steeds om lachen. “Later zeiden we gekscherend weleens in de winkel als iemand zijn jas of schoenen liet rondslingeren: ‘Ruim op, want er staat zo een prijs op!’”

Blowen en pimpelen onder werktijd
Goedzooi groeide binnen enkele jaren uit van een werklozenproject tot een succesvol loonvormend bedrijf. Het eerste piepkleine winkeltje werd al snel verruild voor een groter pand en erna een nóg groter pand. Tegelijkertijd werd ook de rol van Bob en Carla prominenter. “Op een zeker ogenblik ontstond er een soort natuurlijke selectie,” verklaart Bob. “Wie ging er echt voor en wie niet? Sommige mensen binnen de groep hadden andere ambities en vertrokken. Bij Carla en mij zit afval echter in onze genen.” De professionaliseringsslag ging niet zonder slag of stoot. “Je hebt te maken met een vrijwilligersgroep waarvan de helft zegt: ‘Wij nemen geen risico.’ Terwijl wij wisten dat we moesten blijven groeien om er onze boterham mee te verdienen. Ik zat altijd te rekenen. Hoe kan het sneller? Nog beter? Ze noemden mij ‘Rekenmachine de Bob’.” Logisch vindt Carla. “Als je iets wilt bereiken, moet je goed op je financiën letten.”

carla-wobma-bob-crebas-kringloop-het-goed-verhalen-go-with-the-vlo

Het echtpaar lepelt het ene na het andere steengoede verhaal op. Smullen!

goedzooi-emmeloord-blowen-kringloop-go-with-the-vlo

Go with the blow. Een dikke joint onder werktijd? Dat moest kunnen! (Flickr/Unai Mateo)

het-goed-emmeloord-magazijn-kringloop-go-with-the-vlo

De marihuanawolken in het magazijn trokken alweer decennia geleden op.

Ze moesten ook enkele geliefde benevelde gewoontes opgeven, vervolgt Carla. “Tijdens onze algemene vergadering op de maandagmiddag zaten we altijd te blowen en wijn te drinken. Heel gezellig, haha.” Bob: “Dat is onderling nog wel even een ding geweest. Waarom zouden we stoppen met blowen op ons werk? Dat kon toch best? Mijn broer Hans vond dat zulke zaken absoluut niet thuishoorden in een professioneel bedrijf. ‘Daar moeten jullie mee ophouden,’ adviseerde hij. ‘Leuk hoor een wijntje en een joint, maar bewaar dat voor thuis.’ Hans was daarin veel rechtlijniger dan ik en dat was ook goed. Ik heb een hoop van hem geleerd.”

Dat kan nog beter!
Geleidelijk raakte Goedzooi steeds bekender in de rest van Nederland en werd het een voorbeeldproject voor velen. Bob werd op een zekere dag benaderd door de Rotterdamse reinigingsdienst Roteb. Ze waren bezig met het opzetten van een kringloopbedrijf in hun stad en zochten een interim manager voor de startfase. Had hij interesse? Dat had hij wel. Toen Bob bijna klaar was in Rotterdam, stond de reinigingsdienst van de gemeente Deventer op de stoep met eenzelfde verzoek. “Hartstikke leuk, maar dat redde ik simpelweg niet als klein bedrijf. Ik had hulp nodig.” Via de branchevereniging BKN kwam Bob in contact met Joep van Gorp en Reinier Bouwman. “Joep en Reinier waren allebei directeur van werkgelegenheidsinstellingen met een kringloopbedrijf. Joep in Hilversum en Reinier in Haarlem.” Er was direct een klik en het plan ontstond om een organisatie op te zetten die kringloopbedrijvigheid in Nederland op een professionele manier zou organiseren. Het Goed was geboren.

het-goed-deventer-kringloop-go-with-the-vlo

De winkel in Deventer is kolossaal en wordt tot op de dag van vandaag drukbezocht.

het-goed-kringloopwinkels-go-with-the-vlo

Niet te filmen zo snel. Na Deventer opende de ene na de andere vestiging haar deuren.

kringloop-emmeloord-weegschaal-go-with-the-vlo

Bob en Carla legden hun reputatie in de waagschaal. Dit moest slagen.

De eerste vestiging werd in 1992 geopend in Deventer. Ze begonnen op een maandag met vijftien mensen in een grote kale loods. “Het was verschrikkelijk moeilijk om de financiering rond te krijgen,” weet Bob nog. “Gelukkig kregen we de hulp van een lokale wethouder. Hij wilde per se dat we zouden slagen en wist precies hoe je zoiets moest aanpakken. Een bijkomend voordeel was, dat hij ons project statuur gaf door er zijn naam aan te verbinden. Dat trok weer andere gemeentes over de streep.”

Knokken om een kassa
In Enschede werd de volgende vestiging van Het Goed geopend. Daar zat al een rommelwinkeltje, maar dat kon stukken beter, oordeelde de gemeente. Modernisering en verhuizing naar een groter pand waren zeer gewenst. Toen Bob, Carla en de anderen in Enschede arriveerden, moesten ze wel eerst het bestuur en de medewerkers van de oude kringloop zien te overtuigen. Een flinke kluif. Velen werkten er al jaren en zagen die veranderingen totaal niet zitten, zegt Bob. “Dat werd een strijd! Die mannen konden er niet tegen dat een stelletje boeren uit de polder ze de wet zouden voorschrijven. Toen we tientallen ijzeren bedspiralen naar het oud ijzer wilden brengen – daar kwam geen hond meer voor – waren ze woest.” Ook toen ze een kassa wilden aanschaffen, zorgde dat voor ophef, merkt Carla op. “We konden wel volstaan met een geldkistje vond men. Dat is echt nog een tóestand geweest.”

het-goed-emmen-opening-1995-kringloop-go-with-the-vlo

De opening van Het Goed Emmen in 1995.

kringloopwinkel-het-goed-cafe-go-with-the-vlo

Sommige kringloopjes die werden overgenomen, waren een soort veredelde cafés. Dat moest anders.

het-goed-kringloop-rick-james-go-with-the-vlo

In Vlaardingen konden Bob en Carla rekenen op een koel onthaal.

En zo zouden er meer gemeentes volgen waar een verbeten machtsstrijd tussen de oude garde en de nieuwkomers moest worden geleverd. Vlaardingen staat Carla nog levendig voor de geest. “Daar zat een club in een onverwarmde oude schuur met een peuk achter de kassa. Ineens kwamen daar een paar mensen die vertelden dat het allemaal anders moest. Ik begrijp wel dat dit gevoelig lag.” Toch lieten ze zich nooit ontmoedigen. Ze gingen gewoon door, want ze geloofden in hun ideaal, stelt Bob. “En ook niet iedereen wilde alles het liefst bij het oude houden hoor. Een groot deel van de mensen was juist blij met onze komst.”

Geen muffe walmen
Voor Bob en Carla stond het vanaf dag één vast dat de winkels van Het Goed een herkenbare en vooral gezellige uitstraling moesten krijgen. “De meeste vestigingen zaten en zitten nog steeds in hele grote loodsen,” vertelt Bob. “Het was noodzakelijk dat we warmte in die ruimtes aanbrachten.” Kort voor de opening van de vestiging in Deventer boekten hij en Carla een hotelletje in Rhenen waar ze in een weekend de hoofdlijnen van de winkelinrichting bedachten. “Qua kleurgebruik lieten we ons inspireren door Italië en Zuid-Frankrijk. Turkooisblauw, paars, oker en terra. Verder kozen we voor veel stoere en natuurlijke materialen: van rietmatten tot steigerplanken.” Volgens Carla zetten ze daarmee een trend. “Ik ben ervan overtuigd dat we een van de eersten in Nederland waren die van steigerhout kasten en ander winkelmeubilair maakten. Zulke elementen zie je nog steeds terug in de winkels.”

het-goed-kleuren-kringloop-inspiratie-go-with-the-vlo

In de winkels moest het altijd vrolijk en gezellig zijn.

kleuren-het-goed-kringloopwinkel-go-with-the-vlo

Carla liet zich inspireren door de kleuren van Italië en Zuid-Frankrijk.

het-goed-emmeloord-kringloop-meubels-go-with-the-vlo

In Het Goed Emmeloord blijven die kleuren van toen gehandhaafd. Dat willen Bob en Carla graag.

Carla toont de collages en handleidingen die ze maakte in die periode. “Ik ben altijd bezig geweest met de combinatie van oud en nieuw. Een oud bruin bankstel komt beter tot zijn recht tegen een blauwe achtergrond. Dan lijkt-ie hipper en frisser.” Over fris gesproken: het was voor Carla van cruciaal belang dat het nooit muf mocht ruiken bij Het Goed. “De kleding werd sowieso al streng geselecteerd. Als iets echt vies was, verdween het in de afvalbak. Maar toch, als je een paar honderd oude kledingstukken bij elkaar hebt hangen, blijf je die typische geur van tweedehands houden.” Carla haalde er een geurexpert bij en samen bedachten ze een witte bloemengeur. Een beetje sprayen in de winkels et voilà. “Het werkte echt. ‘Mmmm, wat ruikt het hier heerlijk fris,’ riepen de klanten. ‘Wassen jullie alles?’ Het leek ook op een wasverzachter. Verder zetten we meubels in de boenwas en zeemden we de ramen met spiritus in het water. Dat soort eerlijke geuren scheppen een erg prettige sfeer.”

Dikke multimiljonairs
In de jaren erna bleef Het Goed maar uitbreiden. Tussentijds gingen ze nog een spannend avontuur aan: Marktplaats. Bob en zijn compagnons kochten de website in 1999 voor 600.000 gulden met de bedoeling om offline en online veel meer bij elkaar te brengen. Naast hun winkel in Emmeloord, inmiddels ook omgedoopt tot een Het Goed-vestiging, richtten ze zelfs een zogeheten Café Marktplaats in waar verkopers en kopers ‘live’ met elkaar konden afspreken. Hoewel Marktplaats onder hun leiding liep als een tierelier kwam de versmelting van Het Goed en Marktplaats nooit echt van de grond. Dus toen eBay in 2004 aanklopte en vertelden dat ze Marktplaats graag wilden overnemen, was de keuze voor Bob en de anderen snel gemaakt. Het zou de klapper van hun leven worden. “We verkochten Marktplaats voor 224,5 miljoen euro, Carla en ik hielden daar samen 78 miljoen euro aan over. Ongelooflijk veel geld. Zeker wanneer je zoals wij met niks begonnen bent. Van een man die vijfentwintig maanden werkloos was toen hij Goedzooi startte, werd ik plotseling multimiljonair.”

het-goed-emmeloord-tassen-kringloop-bob-crebas-carla-wobma-go-with-the-vlo

Dromen komen uit. Bob en Carla zijn sinds de verkoop van Marktplaats schathemeltjerijk.

het-goed-emmeloord-meubels-go-with-the-vlo

Toch kun je ze nog steeds tegenkomen in Het Goed Emmeloord. Dat blijft hun stekkie.

het-goed-emmeloord-servies-vintage-go-with-the-vlo

Voor deze twee geen dure serviezen.

Kregen ze daar nooit kritiek op? Ze handelden in tweedehands spullen en maakten zich hard voor recycling, maar zelf zwommen ze ondertussen in het geld. Carla knikt. “Tijdens de overleggen met bepaalde gemeentes speelde dat wel op ja. Werd er tegen de directeur Willem van Rijn gezegd: ‘Jullie zijn een rijke club. Er zit heel veel geld van die miljonairs in.’ Terwijl dat wat ons betreft twee gescheiden dingen zijn. Daarom vonden we het op een gegeven moment ook beter om Het Goed te verkopen.”

Eeuwige idealisten
Meer dan tien jaar geleden – het exacte jaar weten ze niet meer – verkochten Bob en Carla Het Goed aan de toenmalige directie. Was het moeilijk om hun kindje na zo lang los te laten? Bob schudt zijn hoofd. “Absoluut niet. Het is net als wanneer je kinderen het huis uitgaan. Je moet ze hun eigen weg laten volgen. Het is aan de volgende partij om de keten op zijn manier voort te zetten. Dat is prima. We hebben er allebei volkomen vrede mee.” Sindsdien hebben ze nog geen dag stilgezeten. Zo openden ze Netl de Wildste Tuin, een natuurspeeltuin voor lichaam en geest in het dorp Kraggenburg. Verder schreef Bob het laatste jaar aan het boek Het Land van goed naar beter over de noodzaak van samenredzaamheid. Het ligt sinds 9 oktober in de winkels en is zijn tweede pennenvrucht na de autobiografie Iedere dag vrij uit 2006.

bob-crebas-het-goed-boek-het-land-van-goed-naar-beter-go-with-the-vlo

Bobs nieuwe boek kwam eerder deze maand uit.

bob-crebas-het-goed-kringloopwinkel-go-with-the-vlo

De idealistische jongen die opgroeide op een boerderij zit nog altijd in hem.

bob-crebas-iedere-dag-vrij-boek-kringloop-go-with-the-vlo

Of je na het lezen van Iedere dag vrij ook een financiële klapper zult maken? Wie weet.

Een pijnpunt is het floppen van hun brandnetelkledinglijn. Bob en Carla wilden brandnetel in de markt zetten als alternatief voor het uiterst vervuilende katoen. Na de verkoop van Het Goed stopten ze er acht jaar lang hun ziel en zaligheid en vele miljoenen in, maar het sloeg niet aan. Carla praat er niet graag over. “We hebben zo geknokt. Het was verschrikkelijk moeilijk om dat hoofdstuk uiteindelijk af te moeten sluiten. Echt niet leuk.” Toch zorgden zulke tegenslagen er niet voor dat zij en Bob hun idealisme verloren. “Dat vuur van die begintijd zit er nog steeds in. Ik zeg ook altijd bij alles wat we doen: het is een way of life. We willen van betekenis zijn voor de samenleving en broeden voortdurend op nieuwe projecten. Die passie zit verweven in onze levens en dat zal nooit meer veranderen. En we zijn pas 65 en 66, waarom zouden we stoppen?”

Terug op het oude honk in Emmeloord
Bob en Carla verdwenen niet geheel uit beeld bij Het Goed. Met collega Gerard Broersen zijn ze nog steeds de eigenaren van Het Goed Emmeloord, de vestiging waar hun kringloopavontuur ooit lang geleden begon. Sinds een jaar of drie zijn ze opnieuw actief betrokken bij het runnen ervan. Dat doen ze met onnoemelijk veel plezier. En als er geschilderd moet worden, stroopt Bob zijn mouwen op en helpt hij vrolijk mee. “Dat vind ik lekker en dan proef ik de stemming op de vloer. Mensen voelen op die manier ook je betrokkenheid.” Een aantal medewerkers kennen ze al vanaf het prille begin, maar dat geldt ook voor een deel van de klanten. “Sommige gezichten zie ik hier al dertig jaar rondlopen,” beweert Carla. “Ze zijn buitengewoon trouw. Het is ook een soort ontmoetingsplek geworden waar ze gezellig kunnen klessebessen met elkaar.”

het-goed-emmeloord-kringloopwinkel-carla-wobma-bob-crebas-go-with-the-vlo

Sommige klanten kopen al dertig jaar bij Bob en Carla.

het-goed-kringloop-fles-go-with-the-vlo

Tussen het glaswerk en de schilderijen wordt er volop bijgepraat.

 

het-goed-emmeloord-kringloop-ingang-go-with-the-vlo-2

Ga eens langs in Emmeloord. Ik vond het een feestje.

Hun kleinzoon en kleindochter van dertien helpen af en toe mee in de winkel, zegt Bob. “Onze kinderen doen haast niets met kringlopen, maar de jongste generatie is juist weer enorm geïnteresseerd. Prachtig vinden ze het.” Is het echtpaar trots op alles wat ze bereikt hebben? Carla: “Trots vind ik een groot woord, maar stiekem ben ik dat natuurlijk wel.” “We zijn te christelijk opgevoed om hardop trots te mogen zijn,” grijnst Bob. “Ik formuleer het liever als volgt: we zijn supertevreden over wat we neergezet hebben en superblij dat hergebruik mede dankzij ons en Het Goed enorm is toegenomen in onze maatschappij.”

Op naar de volgende vijfentwintig jaar!

Een volledig overzicht van alle vestigingen van Het Goed vind je op hetgoed.nl.

 

Deel dit artikel!
Facebooktwittergoogle_plusmail

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,


Over de auteur



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Omhoog ↑