...

MCB

Gepubliceerd op 14 oktober, 2014 door Marie-Cecile Beniers

Schatzoeken in Zeeland

Bijenkorf is passé: want Kringloopwinkel Anemoon in Goes blijkt een heus imperium te zijn. Twee enorme loodsen tjokvol meuk. De moeite waard om eens te bezoeken? Als je beschikt over doorzettingsvermogen en een speurneus: zeker wel!

Kringloopwinkel Anemoon bestaat uit twee grote panden: links met kleding, speelgoed, meubels en fournituren, rechts overige meuk zoals boeken, platen en nog eens meubels. Danny en ik besluiten onze krachten te verdelen. Dus stort hij zich op rechts en stap ik het linker gelegen pand binnen. Ik ben aangenaam verrast. Groot! En vooral: vol! Het ziet er niet uit, alles ligt kris kras door elkaar heen. Maar ervaring leert dat een keurig opgeruimde kringloop echt niet altijd beter is. En op de een of andere manier voel ik dat graven hier wordt beloond.

Goes-stoel-gangpad

Zoek en gij zult vinden… een lekkere frisblauwe stoel.

Goes-stofjes

En tussen het spinrag en de motten… een stoffenafdeling!?

Goes-waarschuwing

Her en der opgehangen briefjes moeten de zaak in goede banen leiden.

Ik stuit meteen op een tafel vol neergeplempt speelgoed en zie dingen die ik al jarenlang niet meer heb gezien. Holly Hobbie-popje, Paulus de Boskabouter Ministeck, twee oude barbies uit mijn kindertijd. De partijen wol laat ik links liggen, net als de stoffen. Ik begrijp niet helemaal de combinatie van tweedehands met handwerk, maar er zal vast over nagedacht zijn. Of niet.

Klant is eh.. geen koning
Ik schuifel door en ontdek ook de nodige meubels. Leuk, leuk, leuk! Als ik een houten sixties karretje met wieltjes eronder zie, denk ik meteen: hebben! Omdat ik nergens een prijssticker zie, vraag ik aan de medewerkster (de enige die er in dit enorme pand rondscharrelt) hoeveel het tafeltje moet kosten. “Staat dat er niet op?” reageert dit Zeeuw meisje enigszins bot. “Eh, nee,” zeg ik (anders zou ik er ook niet naar vragen?). Ze komt naar me toe en zoekt op het karretje naar de prijs. “Hij is niet geprijsd,” concludeert ze. Joh! “Dan kan ik hem niet verkopen. Het prijzen gebeurt hier één keer in de week.” Daar kan ik natuurlijk niet voor terugrijden. Goes ligt niet bepaald om de hoek. “En u kunt ook niet zelf een prijs bepalen?” “Nee, daar ga ik niet over.” Om vervolgens een klaagzang te houden over de enorme hoeveelheid verdwenen prijsstickers (“Je moest eens weten hoeveel stickers we kwijt raken.”).

Goes-matras-suri

In de categorie ‘natuur’: bloemetjes en ananas.

Goes-karretje

Dit karretjes kon jammer genoeg niet mee naar huis.

Reuze vervelend voor haar natuurlijk. Maar nog vervelender vind ik dat ze zo star vasthoudt aan het beleid om ongeprijsde spullen niet te verkopen. Kan ze niet ter plekke een prijs maken? Ik wil het karretje heel graag hebben. Maar de dame is onvermurwbaar. Ik baal ervan. En vind het ook onbegrijpelijk. Wil ze verkopen of niet? Is ze soms bang dat ze misschien minder geld krijgt dan het eigenlijk waard is? Met alle respect, maar deze zaak krijgt alle spullen gratis en is geen commerciële toko die zichzelf moet bedruipen. Als ik even later de andere hal bijna via de verkeerde ingang binnenstap word ik op een kinderachtige manier door dezelfde mevrouw teruggefloten. “Nee, nee, mevrouwtje. Dat mag niet! Dáár is de ingang.” Door deze onvriendelijkheid ben ik behoorlijk klaar met Anemoon.

Goes-zeeuws-meisje

Schatzoeken onder toeziend oog van Zeeuw meisje.

Goes-kastje-2

De volgepropte loods knapt bijna uit zijn voegen.

Eind goed al goed
Gelukkig maakt de tweede hal het voorgaande leed ruimschoots goed. Voorin boeken, platen, dekens. En puzzels met zulke mooie typografie dat je ze alleen daarom al zou willen aanschaffen. Hetzelfde geldt voor de oude boeken. Achterin kasten, tafels en ander spul. Het gaat maar door. En de medewerkster hier heeft alles wat haar collega niet heeft. Ze is vriendelijk, behulpzaam en in voor een praatje. Wanneer ik opnieuw een prijskaartje niet kan vinden, dit keer van een wollen retrodeken, helpt ze mee zoeken (hij kost maar € 2,50!) en vouwen we daarna samen de enorme deken op. Gezellig!

Goes-schilder-en-gangpad

Volksschilderkunst en Just another polka: Zeeland kent haar klassiekers.

Goes-biddende-stoelen

Elke zondag komen afgedankte stoelen hier bij elkaar om te bidden.

Goes-spin

‘You spin me right round, baby right round..’

Danny moet lachen om de stoelen die stuk voor stuk lijken te buigen naar de hoek. Het lijkt wel een gebedsruimte van stoelen. Speaking of… veel boeken en platen hebben een reli inslag, we zijn per slot van rekening in Zeeland. Een ander puntje is dat de boeken helemaal niet gesorteerd zijn (net als de rest van de spullen eigenlijk). Alle genres staan door elkaar en ook Engelstalige boeken staan her en der tussen de Nederlandse titels. Een chaos. De goedlachse verkoopster beaamt dit. “We hadden een iemand die dit allemaal deed, maar die is weg. We komen gewoon tijd tekort. Er is hier ook al langer niet zoveel gedaan.” Je meent het? We spotten namelijk de spinrag tussen de paspoppen. “Maar als je je geroepen voelt, we zoeken nog steeds vrijwilligers.” Danny lacht:  “Beter van niet voor mijn portemonnee. Ik zou me scheel kopen!” Uiteindelijk rekent hij 1,75 euro af voor een oud sixties luciferdoosje met een afbeelding van Londen erop. Geen cent teveel hoor!

Kringloopwinkel Anemoon
Dirk Dronkersweg 1 Goes
www.anemoonzorg.nl/kringloop.html

 
Deel dit artikel!
Facebooktwittergoogle_plusmail

Schatzoeken in Zeeland Marie-Cecile Beniers
Antiek/design
Koopjesgehalte
Gezellige meukgehalte
Sfeer

Summary:

3.3


Tags: , , , , , , , , , ,


Over de auteur



Omhoog ↑