Expositie Frida Kahlo kleding expositie go with the vlo

Gepubliceerd op 11 mei, 2015 door Danny Post

0

Uit de kast van Kahlo

Toen Frida Kahlo in 1954 stierf, sloeg haar man Diego Rivera al haar spullen op in een badkamer van hun huis. Daar moesten ze blijven tot tenminste vijftien jaar na zijn eigen dood. Pas in 2004 ging de kamer open. Ishiuchi Miyako fotografeerde de kleurrijke inhoud. 

Coverbeeld: Museo Frida Kahlo, Ishiuchi Miyako/Michael Hoppen Gallery

Honderddrieënveertig schilderijen liet Frida Kahlo bij haar dood na, waarvan er maar liefst vijfenvijftig zelfportretten waren. De Mexicaanse was bijna net zo dol op zichzelf als selfie-koningin Kim Kardashian. En zij niet alleen. Jean Paul Gaultier, Dolce & Gabbana, Marc Jacobs, bijna iedere grote ontwerper heeft wel een keer in één van zijn collecties een knikje naar de diva gemaakt. Want meer nog dan een begenadigd schilder was Frida een levend kunstwerk. Haar gevoel voor mode was uniek. Terwijl de wereld om haar heen zich tijdens de thirties en forties hulde in gelikte en getailleerde jurken en jasjes, gooide Frida het over een geheel andere boeg.

Frida Kahlo stijlicoon

Stijlicoon. Voor La Kahlo geen massaconfectie. (Museo Frida Kahlo)

Frida Kahlo schilderij

Harsen? Frida Kahlo piekerde er niet over.

Vlechten, grove oorbellen, grote bloemen in het haar en wijd uitlopende, kleurrijke Mexicaanse rokken, het kon niet op. Deels was haar look uit noodzaak geboren, zo moesten de lange rokken de sporen van ziekte en een gruwelijk ongeluk verbergen, maar daarnaast had Frida ook lak aan conventies. Voor Frida geen geplukte wenkbrauwen à la Marlene Dietrich en andere vamps uit die tijd, ze liet de hare aan elkaar groeien tot een stoere monobrauw. En hoezo mogen alleen mannen hun bovenlip laten begroeien? Een vrouw kan ook een sexy Snorro zijn, vond ze.

Frida Kahlo roze

Deze dame was een harde werker. Ze drukte zelden haar snor. (Museo Frida Kahlo)

Frida en Diego

Toen zijn getalenteerde Snorro overleed, was Diego er stuk van. (Museo Frida Kahlo)

Frida Kahlo museum beelden

De kunstenares was altijd lang van stof. (Museo Frida Kahlo)

Lang lagen Frida’s spullen te verstoffen in een badkamer van haar huis. Dat had alles met haar man Diego Rivera te maken. Toen Frida in 1954 overleed, officieel aan een longembolie al vermoeden sommigen dat ze zelfmoord pleegde, was hij zo kapot van verdriet dat hij haar hele garderobe opborg. Op zijn vroegst vijftien jaar na zijn dood mocht de kamer weer geopend worden, zo bepaalde hij. Het werden er vijftig. Hoewel Diego al in 1957 naar het grote schildersatelier in de hemel verhuisde, zou het tot 2004 duren voordat de deuren opengingen. Fotografe Ishiuchi Miyako legde de bonte verzameling vast in een serie ontroerende foto’s, die nu te zien zijn in de Londense Michael Hoppen Gallery. We pikken de beste er voor je uit.

Camouflagerokken
Doordat Frida tijdens haar jeugd polio had gehad, was haar rechterbeen dunner dan haar linkerbeen. In 1925 zou het been nog verder verminkt raken door een afschuwelijk busongeluk waarbij ze betrokken raakte. Frida besloot haar onderdanen voortaan te verhullen met lange, kleurrijke Tehuana-jurken zoals deze. Ze werden haar handelsmerk.

Frida Kahlo jurk

Frida’s benen waren op zwierige wijze verpakt. (Ishiuchi Miyako/Michael Hoppen Gallery)

 

Sluwe zonnebril
Deze klassieke zonnebril droeg Frida graag. De donkere glazen waren handig om stiekem naar andere mannen en vrouwen te kunnen loeren. Want de biseksuele Frida nam het niet zo nauw. Haar man Diego overigens ook niet. Die besprong Frida’s jongere zus Cristina. It’s a family affair!

Frida Kahlo zonnebril

Lekkere mannen en vrouwen bespieden deed ze zo. (Ishiuchi Miyako/Michael Hoppen Gallery)

 

Gein met gips
Na het busongeluk lag Frida drie maanden in een gipsen pak. Ook de rest van haar leven bleef ze gipsen korsetten dragen omdat haar ruggengraat te zwak was geworden. Frida maakte van de nood een deugd, beplakte ze met textiel en beschilderde ze met tijgers, apen, vogels en symbolen als een hamer en sikkel. Of je in deze creatie ook kon diepzeeduiken is niet bekend.

Frida Kahlo gips

Schreeuwende Barbapapa? (Ishiuchi Miyako/Michael Hoppen Gallery)

 

Happy nails
Niet alleen in haar atelier hield Frida van verven. Ook zichzelf beschilderde ze het liefst met alle kleuren van de regenboog. Zoals met deze nagellak die luistert naar de poëtische naam Orchids to You. En erna een lekker matterend poedertje voor het gezicht. Peukie onder de snor en gáán.

Frida Kahlo make-up

Een lekkere sigaret was nooit ver uit Frida’s gedachten. (Ishiuchi Miyako/Michael Hoppen Gallery)

 

Zonnetje in de kast
Hoe meer pijn Frida had, hoe uitbundiger en vrolijker ze zich kleedde. Van deze blije gele rok kan zelfs de grootste azijnpisser niet chagrijnig worden. Een upper in textielvorm.

Frida Kahlo gele jurk

Geel geluk. (Ishiuchi Miyako/Michael Hoppen Gallery)

 

Wankel evenwicht
Frida’s gemangelde benen maakten een verhoogde hak noodzakelijk om in balans te blijven. Op geestelijk vlak lukte haar dat helaas stukken minder. De kunstenares ging gebukt onder heftige stemmingswisselingen en diepe depressies. Vlak voor haar dood schreef ze veelzeggend: “Ik hoop dat het einde vrolijk is en ik hoop nooit meer terug te keren.”

Frida Kahlo schoenen

Hoge hak en hogere hak. (Ishiuchi Miyako/Michael Hoppen Gallery)

 

Mexicaanse strandnimf
Hoewel Frida op haar schilderijen staat afgebeeld als een streng kijkende vrouw, kon ze ook lachen. Op het strand bijvoorbeeld, waar lucht en licht regeerden. Haar verschoten badpak is een stille getuige van lange dagen aan zee. Al viel het vast niet altijd mee om hierin gracieus uit het water te komen. Het zware materiaal absorbeerde de halve Golf van Mexico.

Frida Kahlo badpak

Lang voor de bikini was er de vochtvreter-kini (Ishiuchi Miyako/Michael Hoppen Gallery)

 

Groene benen
In haar dagboeken schreef Frida uitvoerig over haar liefde voor kleur. Een favoriet was groen. Ze associeerde groen met verdriet, bladeren, Duitsland (??) én met de medische wetenschap. Frida was stapelgek op de doktoren die haar begeleidden en droeg ‘hun’ kleur regelmatig.

Frida Kahlo groene rok

Zo stijf als Frida’s korsetten waren, zo los waren haar rokken. (Ishiuchi Miyako/Michael Hoppen Gallery)

 

Rinkelend been
In 1953 was Frida’s rechterbeen er zo slecht aan toe, dat het geamputeerd moest worden. De kunstenares ontwierp een beenprothese met een rode rijglaars en een belletje op de voet maar lopen bleek, mede vanwege haar overmatige drankgebruik, lastig. Een jaar later overleed Frida, alsof deze zoveelste tegenslag de druppel was. Ze was pas 47.

Frida Kahlo kunstbeen

Belletje voor de laatste ronde? (Ishiuchi Miyako/Michael Hoppen Gallery)

 

De fototentoonstelling Frida by Ishiuchi Miyako is van 14 mei tot en met 12 juli te zien in de Michael Hoppen Gallery in Londen. Voor meer informatie: michaelhoppengallery.com. De kledingstukken zijn eveneens ‘live’ te bewonderen in het Museo Frida Kahlo in Mexico-Stad: museofridakahlo.org.mx.

 

Deel dit artikel!
Facebooktwittergoogle_plusmail

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,


Over de auteur



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Omhoog ↑