#tbt

Gepubliceerd op 19 januari, 2017 door Danny Post

0

You’re fired! De foute spelletjes van Donald Trump

Morgen wordt Donald Trump ingezworen als 45e president van V.S. De oranje misthoorn met het caviakapsel brult altijd dat alles wat hij aanraakt in goud verandert. Hij vergeet voor het gemak zijn Monopoly-kopie Trump: The Game. Dit spel uit 1989 was een lachwekkende flop.

Donald J. Trump is dol op spelletjes. Hij speelt ze met zakenrelaties, de media, de Russen en mooie vrouwen. Al moeten de spelletjes met die laatste groep niet te ingewikkeld zijn en te lang duren. Grab them by the pussy en hij is de winnaar wat hem betreft. Vieze plasspelletjes zou de nieuwe president ook heerlijk vinden. Tenminste, als we het rapport van de voormalige MI6-spion Christopher Steele hierover moeten geloven. Zelf verwijst Donald het spetterende verhaal dat hij een stel prostituees op een Moskouse hotelkamer een golden shower zou hebben laten uitvoeren naar het rijk der zilte fabelen. Hij is een bacteriofoob, beweert hij. Geloof hem nou, het enige goud dat hij graag aanraakt zijn de meubels in zijn protserige penthouse in de Trump Tower. De zakenman reageert net zo pissig wanneer iemand zijn bordspel Trump: The Game ter sprake brengt. Time Magazine zette deze goedkope imitatie van Monopoly in de top 10 van grootste Donald Trump-mislukkingen en noemde het een van zijn “belachelijke ideeën”.



 

trump-the-game-bordspel-flop-go-with-the-vlo

Met Trump: The Game deed Donald een plasje in de spellenwereld. Zonder veel success. (BoardGameGeek)

trump-the-game-donald-go-with-the-vlo

Al vindt hij de kritiek op zijn domme spel vast “een hoop gezeik”.

donald-trump-tower-huis-go-with-the-vlo

Geen golden showers, alleen gouden meubels. Heus. (llnyc)

Toen Trump: The Game op 7 februari 1989 met veel poeha gelanceerd werd, blaakte Donald van het zelfvertrouwen. Het spel dat gebaseerd was op zijn carrière en imperium zou het aloude Monopoly wel even een poepie laten ruiken, snoefde hij. Dit was het echte zakenleven. Geen handel in stationnetjes. “Het is veel geavanceerder dan Monopoly, dat ik mijn hele leven heb gespeeld.” Mensen zouden kunnen ontdekken of ze over net zo’n groot zakeninstinct beschikten als hij en leren hoe ze dit voor eigen gewin konden inzetten. “Het is geweldig dat ze dit kunnen leren van een bordspel zonder dat ze de deur uit hoeven en misschien al hun geld verliezen.”

Goed doel: zijn eigen zak?
Bij de lancering ging de zelfverklaarde spellenkoning ervan uit dat hij op z’n minst twee miljoen exemplaren van Trump: The Game zou verkopen in de Verenigde Staten. Iedereen wilde toch een stukje van de Trump-magie in huis halen? Wrong. De verkoop verslapte sneller dan de urinestraal van een bejaarde met blaasproblemen. Met moeite kropen er uiteindelijk 800.000 exemplaren over de toonbank. Dit tot afgrijzen van George Ditomassi, destijds de directeur van Milton Bradley, de fabrikant die door Trump was uitverkoren om zijn bordspel te produceren. “Het spel leek wel vastgenageld aan de winkelplanken,” aldus George. Het grootste probleem was dat mensen er de ballen van begrepen. De regels waren veel te moeilijk. De snelle financieringswereld leende zich niet voor een ongecompliceerd avondje met vrienden. Mensen werden er doodmoe van. Het hielp niet mee dat Trumps varkensoogjes je tijdens het spelen voortdurend volgden. Van het bord tot de Trump-miljoenenbiljetten, overal zag je zijn ergerniswekkende tronie. Gelukkig nog niet sinaasappeloranje zoals tegenwoordig, maar toch.

trump-the-game-geld-go-with-the-vlo

Kleurinspiratie. Het bovenste biljet neemt Donald tegenwoordig mee naar zijn tanning salon.

trump-the-game-spel-go-with-the-vlo

In 2004 bracht de zakenman een nieuwe versie van zijn Egopoly op de markt. Weer een flop.

melania-trump-bloot-go-with-the-vlo

Staatsbezoek aan Saudi-Arabië? Melania Trump is er klaar voor. Ze heeft geen tijd voor bordspelletjes.

trump-the-game-trio-go-with-the-vlo

En als de first lady al een spelletje speelt, heeft ze er het liefst een second lady bij.

Dat Trump: The Game ook voor Donald zelf te hoog gegrepen was, bleek toen de Amerikaanse casino-eigenaar Bob Stupak hem in maart 1989 uitnodigde voor een spelletje. Inzet: één miljoen dollar. Trump wuifde het aanbod nuffig weg: “Het is altijd mogelijk om te verliezen, zelfs voor iemand die eraan gewend is om te winnen.” Stupak begon hem openlijk te pesten met grote advertenties in de New York Post en The Press of Atlantic City, maar Trump bleef weigeren. Zijn ego kon de zeer waarschijnlijke nederlaag niet aan. Hoewel zijn spel een grote mislukking was, belette dit Donald niet om in 2004, ten tijde van zijn hitshow The Apprentice, met een nieuwe en vereenvoudigde versie te komen. Je raadt het al: ook de 2.0-editie flopte. Maar de rehabilitatie voor zijn kindje is nabij. Door Donalds verhuizing naar Washington werd Trump: The Game een collector’s item op eBay. In het Witte Huis zal het spel echter niet gespeeld worden. Melania is veel te druk met het inrichten van de vertrekken (ik gok op neo-barokke driezitters, tafels met glazen bladen die omhoog worden gehouden door beelden van oud-presidenten en glimmend messing zover het oog reikt). Donald hoeft ook niet zo nodig. Het spel herinnert hem te veel aan zijn leugenachtige gedrag. Hij had beloofd om alle opbrengsten van Trump: The Game aan het goede doel te schenken, maar tot op heden is hiervan geen enkel bewijs gevonden. Stopte hij het geld in zijn eigen zak? Russische callgirls plassen nu eenmaal niet gratis voor je.

Een origineel exemplaar van Trump: The Game scoren? Begin je zoektocht op ebay.com.

 

donald-trump-playboy-patser-go-with-the-vlo

Met patserig gedrag kom je een heel eind. Welke games zal Donald spelen met Vladimir Poetin?

 

Deel dit artikel!
Facebooktwittergoogle_plusmail

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,


Over de auteur



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Omhoog ↑