...

Vlo nieuws Singelschool sloop Jan Sluijter go with the vlo misdaad

Gepubliceerd op 25 januari, 2016 door Danny Post

10

Dag lieve oude Singelschool

Bijna twee jaar werd er in Schiedam gevochten om de historische Singelschool te behouden. Ik was een van de mensen die in de bres sprongen voor dit markante gebouw uit 1912. We verloren en wat iedereen weet die weleens tevergeefs geknokt heeft voor een oud pand in zijn stad: dat doet pijn. Een afscheidsbrief aan een gebouw dat vreselijk zal worden gemist. 

Foto’s: Flickr/Jan Sluijter

Lieve oude Singelschool,

Vannacht heb ik in stilte afscheid van je genomen.
We waren samen, jij en ik.
De andere bewoners in de straat sliepen een diepe slaap, berustend in je lot.
Toch voelde ik dat de gebouwen om je heen bezorgd over je waakten.
Want vanaf vandaag word je gesloopt.
Binnen enkele maanden zal er van de statige koningin van de Singel niets meer over zijn.

Hoe lang heb je geweten dat je einde naderde?
Ik vraag het me zo af.
Je moet gehoord hebben hoe hevig er om je is gevochten.
Vele Schiedammers wilden je zo ontzettend graag behouden.
Helaas dachten de gemeente en jouw baas, onderwijsgroep Primo, daar anders over.
Je bent te oud oordeelden ze, weg ermee.

Toen je er voor het eerst lucht van kreeg, kon je het jezelf vast niet voorstellen.
Gaan ze mij, een van de laatste vooroorlogse scholen van Schiedam, écht slopen?
Dat moet een domme vergissing zijn.
Lang voordat de andere panden in deze buurt knus tegen je aan kropen, stond jij er al.
Toen heette je ook nog anders: Comeniusschool.
Bij de opening in 1912 werd je “een juweel voor de stad” genoemd.

Singelschool Schiedam Jan Sluijter go with the vlo

Alles van waarde is weerloos in sloopziek Schiedam. Zelfs de 104 jaar oude Singelschool.

 

Maar dat was lang geleden.
Anno 2016 gebruiken mensen in goedkope kleren dure woorden om je af te kraken.
Ze vinden je “gedateerd” en “onvoldoende 21e eeuw proof“.
Er moet op jouw plek een flitsende nieuwe school komen.
Dat jouw vermoeide funderingen en muren te herstellen zijn, willen ze niet horen.
Teveel moeite, ze hebben er zelfs nog nooit onderzoek naar gedaan.

Woedend waren deze bekrompen geesten over alle weerstand tegen hun plannen.
Wethouder Stam van Jeugd en Onderwijs stampvoette als een jongetje dat zijn zin niet kreeg.
Hoe durfde het volk hem tegen te spreken?
“We zetten voor de nieuwe school wel een geveltje dat op de oude school lijkt,” bromde hij.
Onnozel, maar niet onverwacht voor iemand die ook privé houdt van namaak.
Wat hebben we gelachen om zijn dubbelleven als karaokekoning, hè?

Minder amusant was jouw grootste vijand, Primo-directeur Peter Jonkers.
Of moet ik zeggen: Pinokkio?
Bij elk leugentje dat hij vertelde, groeide zijn neus weer een stukje.
Linksom of rechtsom, deze meneer was gewend om altijd zijn zin door te drijven.
Tijdens ‘inspraakavonden’ veegde hij alle protesten arrogant van tafel.
Snoevend: “Dit gaat gebeuren, ik wil gewoon MIJN nieuwe school.”

Maar Pinokkio vergeet één ding: jij bent ONZE school en je bent meer dan een hoop stenen.
Ruim een eeuw hebben duizenden Schiedammers door je gangen gelopen.
In jouw klasruimtes leerden ze lezen en rekenen, blonken ze uit, faalden ze jammerlijk.
Misschien kregen ze in een uithoek van jouw plein wel hun eerste zoen.
Of zochten ze daar een veilig heenkomen nadat ze voor de zoveelste keer gepest waren.
Je maakt deel uit van onze geschiedenis.

Singelschool Schiedam sloop Jan Sluijter go with the vlo

Meer dan een hoop stenen. Hier ligt de geschiedenis van duizenden Schiedammers.

 

Vorige week deden we bij de rechter nog een laatste poging om je te redden.
Ook omdat de angst bestaat dat jouw sloop de omringende huizen ernstig zal beschadigen.
Ze leunen immers al jaren tegen jouw grote, brede schouders.
Het mocht niet baten, de rechter ging mee in de waan van Primo en de gemeente.
Hoe wrang moet de uitspraak geweest zijn voor je.
In 1942 overleefde je een bombardement en dan word je alsnog vernietigd door woorden.

En nu moet je dus gaan.
Vanuit mijn huis zie ik slopers met een triomfantelijke grijns aanvallen.
In de coulissen wentelen kleine mannetjes met grote ego’s zich in hun overwinning.
Maar dit is geen zege, het is geen wedstrijd.
Hier zijn alleen verliezers.
Deze toch al zo verpauperde stad wordt door jouw dood weer een stukje lelijker.

Maar ach, wat kan het jou nog schelen.
Jij bent hier straks lekker weg.
Jij hoeft de verdere verloedering van Schiedam niet meer mee te maken.
Misschien ben jij wel de eigenlijke winnaar.
Rust zacht, lieve oude Singelschool.
Bedankt voor 104 hele mooie jaren.

Singelschool R.I.P. 1912-2016

 

Singelschool Schiedam interieur go with the vlo

Zeer schrale troost: van het hekwerk in de hal blijft een klein stukje bewaard.

Singelschool Schiedam go with the vlo

De school (links) eind jaren twintig. Binnenkort is echt alles op deze foto verleden tijd.

 

Heb jij ooit ook gestreden voor het behoud van een oud gebouw in jouw gemeente? Hoe liep het af? En wat zijn jouw tips voor mensen die nog middenin zulke gevechten met gemeentes en projectontwikkelaars zitten? Ik hoor jullie verhalen graag. Je kunt ze onder dit artikel plaatsen of op de Facebook-pagina van Go with the Vlo.

 

Deel dit artikel!
Facebookgoogle_plusmail

 

Tags: , , , , , , , , , , ,


Over de auteur



10 Responses to Dag lieve oude Singelschool

  1. Esther says:

    Mooi geschreven, mooi gevecht met helaas een zwart randje. Verdriet alom!

  2. sonja harms says:

    Zo jammer dit mijn opa en oma, mijn moeder en ooms en mijn broer en zus en ikzelf hebben er op s hool gezetten

  3. Kimberley D says:

    Ontzettend verdrietig. Als er één gebouw ‘álle-eeuwen-proof’ is, dan is het wel een gebouw als deze school. Ik krijg altijd kippenvel en tranen in m’n ogen als geldwolven zulke prachtige tijdsbeelden met de grond gelijk maken. Ongelofelijk. Pinokkio, Primonokkio, Primoknockitdown.
    Het is bewonderenswaardig hoe lang jij en andere inwonenden hebben gevochten voor haar bestaan. Meer dan jammer genoeg hadden de verkeerde mensen een dikke vinger in de pap. Heel veel sterkte gewenst.

  4. Dirk Karis says:

    Zo gaat het met alle scholen in Schiedam. Denk aan de oude HBS naast de ruïne bij het Proveniershuis, de oude mulo. Door al die pedante kwasten met een grote mond dient oud Schiedam te verdwijnen. Ben er in de jaren vijftig opgegroeid en zwaaide naar mijn grootouders, als we pauze hadden, vanaf het schoolplein. Heb nog het huwelijk van juffrouw van S. Wamelen meegemaakt. Alles gaat voorbij, slecht de herinneringen blijven en ook die zullen verdwijnen.

  5. Robbie says:

    Er resten mooie herinneringen: op de eerste schooldag ontvangen door de heer Bijlo. Een statige man, zat aan een tafeltje midden in de gang om je inschrijving te controleren. Als hij jarig was ging hij de klassen langs met een brievenbakje met daarin snoep en kauwgom(!) voor de leerlingen. In de eerste klas les van mevrouw Boschma en later mevrouw Walvis. Tweede klas: juffrouw Timmer. Derde klas meneer de Jong (van wie ze zeiden dat hij maar 1 oog had, niemand heeft het ooit na gevraagd), Vierde klas meneer Jansen, vijfde klas: meneer Bras (woonde op de holysingel in Vlaardingen. Als er iets in de klas gebeurde, bv toen hij probeerde de uitgebroken parkieten te vangen en daarbij per ongeluk een TL-buis stuksloeg, zong de hele klas: ‘Waar dat heen gaat Holyziekenhuis, Holyziekenhuis, Holyziekenhuis’). In de zesde klas meneer Van Der Gaag. Wat toen (1968 – 1974) al gewoon was: de kinderen uit het buitenland. Mijn vriendje Sameer kwam uit India, Charles kwam uit Rhodesie, Cheryl, Remie en Charl kwamen uit Australie, Maurice kwam uit Liberia. Diverse kinderen uit Indonesië. En dat was alleen nog maar de klas waarin ik zat.
    Het blijft een schandvlek dat deze mooie school, waar ook mijn opa op zat, met de grond gelijk gemaakt is. Het gedrocht wat er nu staat lijkt wel van bordkarton en gaat zeker geen 100+ jaar mee (hoezo duurzaam). Gelukkig heb ik nog een blauw geglazuurd steentje van MIJN school.

    • Danny Post says:

      De gemeente en Primo beloofden om het tegeltableau te behouden en een deel van de oude trap in het nieuwe gebouw te integreren, maar dat waren loze woorden. Het tableau eindigde in stukken op de grond en de trap is verdwenen.

  6. Elly says:

    Ik woon daar dicht bij, (in dwarsstraat) en ik wist wel dat het een school was vroeger. En het is wel jammer dat het gesloten is, maar waarom?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Omhoog ↑