...

#tbt

Gepubliceerd op 19 februari, 2015 door Danny Post

0

De wedergeboorte van 54

54 had dé partyfilm van de nineties moeten worden. Maar na vernietigende testscreenings werden alle sex en sjeu eruit geknipt. Wat overbleef was een laffe Disney-draak waarin Ryan Phillippe en Salma Hayek verward ronddoolden. Tot nu. Met veel pijn en moeite werd de film hersteld in al zijn oude discoglorie. En wat is ‘ie goed! Op deze Throwback Thursday: de ondergang en wederopstanding van 54

Wat was de teleurstelling groot toen 54 in de zomer van 1998 uitkwam. Na maanden van lekkermakerij zat de wereld helemaal klaar voor de film over de legendarische discotheek Studio 54. Maar wat we in de bioscopen te zien kregen, was een slap aftreksel van de seventies werkelijkheid. Waar was het morsige randje? De hedonistische sfeer waar de New Yorkse club om bekend stond? De sneeuwbuien van coke? De gay sex? Het was alsof we keken naar een verfilming van Assepoester die uit dansen ging en om klokslag twaalf naar huis snelde voordat ze -oei stel je voor!- zou veranderen in een losgeslagen partyqueen die op de wc een triootje had met twee doorgesnoven prinsen. Het enige spannende waren de in micro-shorts gestoken gym bodies van hoofdrolspelers Ryan Phillippe en Breckin Meyer en het kolkende decolleté van Salma Hayek.  Maar dat was het wel. 54 was dashit, en niet op een goede manier.

Studio 54 filmposter

De poster van 54 was al even tam als de film zelf.

Studio 54 Salma Hayek

Salma zong zo hard als ze kon, maar kon niet voorkomen dat de kijkers massaal in slaap vielen.

De kritieken waren zo vernietigend dat de film al snel uit de bioscopen verdween en door bijna iedereen werd vergeten. Behalve door twee mensen: de oude co-producer van 54, Jonathan King en regisseur Mark Christopher. Zij wisten dat de versie van 54 zoals wij die kennen niets te maken heeft met de film zoals zij die oorspronkelijk maakten. Onlangs presenteerden ze tijdens het filmfestival in Berlijn hun director’s cut. En wat blijkt? Die is wél rauw, wild en geil.

Van bi-zonder tot bijzonder flut
“Het is niet alleen een director’s cut, het is een compleet andere film,” zegt Mark Christopher. Hij is door het dolle dat hij na zeventien lange jaren ons ein-de-lijk de 54 kan laten zoals hij hem voor ogen had. Wat blijkt? Zijn kindje werd de nek omgedraaid door een preuts testpubliek en een laffe filmstudio. Hoewel de toenmalige baas van Miramax, Harvey Weinstein, de film zoals Mark hem bij hem inleverde aanvankelijk adoreerde, kreeg hij het flink op de heupen na enkele testscreenings. “Ze testten de film in enkele malls op Long Island. Er waren mensen zoals wij die 54 te gek vonden en hem een score van 100 gaven, maar de meeste mensen uit de suburbs in 1998 gaven ongelooflijke homofobe feedback. Dat was beangstigend voor de studio denk ik.”

Studio 54 Sela Ward en Ryan Phillippe

“Kom jij maar eens bij tante Sela Ward, zij zal je van je homoseksuele neigingen afhelpen.”

Studio 54 broekjes

“Maar in dit stoeipakje gelooft toch niemand dat ik 100% straight ben?”

Studio 54 Ryan Salma Neve

Heteroliefde of een lekkere lesbo-poster was honderd keer beter dan twee mannen, oordeelde de studio.

Studio 54 Ryan Neve in de club

“Je kunt smeken wat je wilt Neve, maar een trio met jou en je bff is off-limits.”

Gevolg: Harvey dwong Mark om maar liefst veertig minuten uit zijn 106 minuten durende film te slopen en te vervangen door een half uur aan nieuwe, meer ‘keurige’ scènes. Van een duister epos over de bisexuele barman Shane (Ryan Phillippe) die zich via de bedden van mannen en vrouwen omhoog ne*kt, in een spannende driehoeksrelatie belandt met garderobemeisje Anita (Salma Hayek) en haar glazenophalende vriendje Greg (Breckin Meyer) en geld steelt uit de kas van de creepy Studio 54-baas Steve Rubell (Mike Myers) werd 54 verknipt tot een mutserig sprookje waarin niet Shane maar Greg de dief blijkt en Shane -gelukkig- een bronstige hetero is die hopeloos verliefd wordt op soapsterretje Julie Black, gespeeld door Neve Campbell. Neve had oorspronkelijk slechts een kleine cameo maar deze werd uitgebouwd tot een volwaardige rol. Het schieten van de nieuwe scènes kostte de studio vijf miljoen dollar extra, maar puriteins Amerika kon weer rustig slapen. Eind goed, al zoet.

Geen gay-getong
De studio-versie week van 54 zo erg af dat Dolly Hall, één van de producers van de film, hem 55 noemde. Het had niks meer te maken met het origineel. Tot grote frustratie van Mark en de cast was enige discussie hierover niet mogelijk. Harvey had gesproken. Punt. 54 was niet langer hun film. Ryan Phillippe: “We hadden met zijn allen het idee dat we een soort Boogie Nights aan het maken waren. Een film die wild was en die betreffende periode goed weergaf. Plotseling veranderde achter de schermen het hele uitgangspunt van 54 zonder dat we hier enige stem in hadden.” Hij en zijn tegenspeler Breckin Meyer baalden er het meest van dat de studio hun gay-kus eruit knipte. Deze werd ‘te riskant’ geacht voor het grote publiek. “We hebben het altijd jammer gevonden dat niemand die te zien kreeg. We deden iets dat redelijk gewaagd was voor twee jonge acteurs en we waren er trots op hoe het originele verhaal verteld werd. Het is fijn dat de mensen mij en Breckin in de director’s cut nu eindelijk met elkaar zien zoenen.”

Studio 54 Ryan Phillippe vrouw

“Meer naar vrouwen kijken? Goeie jurk, snoes. Diane von Fürstenberg?”

Studio 54 Breckin Meyer Ryan Phillippe

“Ik heb zin om onwijs met je te tongworstelen, maar het mag niet geloof ik.”

Studio 54 Breckin Ryan

Het kippenvel stond Breckin en Ryan op de torso’s toen ze hoorden van de reshoots.

Studio 54 Salma Hayek Ryan Phillippe

“Sorry Ryan, maar jij hoeft dus echt nóóit meer iets meer over mijn pruik te zeggen.”

De latere reshoots verminkten zelfs de continuïteit van de film. “In bijna de hele film zijn we te zien met een ontbloot bovenlijf,” aldus Ryan. “Dus we zorgden ervoor dat we in topconditie waren en hadden we onze haren langer laten groeien. Een paar maanden verstreken toen de productie erop zat – we gingen we niet meer naar de sportschool en lieten ons haar knippen. Ineens kregen we een telefoontje: ‘Over twee weken worden jullie terug op de set verwacht en moeten jullie je piepkleine zilveren broekjes weer aantrekken.'” Acteur Breckin Meyer schiet nog steeds in de lach als hij eraan terugdenkt. “We zagen eruit alsof we leden aan een afschuwelijke ziekte die al onze spiermassa had weggevreten. Bovendien kregen we pruiken op. Ik lijk in die scènes op de Unfrozen Caveman Lawyer uit Saturday Night Live en Ryan is net Harpo Marx.”

Cut the crap
Maar die melige pruikentijd is voorbij. In de director’s cut is op een enkele seconde na geen enkel spoor meer terug te vinden van de reshoots. Na jaren leuren en smeken kregen Mark Christopher en Jonathan King van de nieuwe eigenaren van Miramax groen licht om 54 eindelijk in ere te herstellen. Al viel dat niet mee. Hoewel Mark op een VHS-video altijd een ongepolijste versie van het origineel had bewaard ‘als aandenken’ (deze deed in later jaren ‘per ongeluk’ de ronde als bootleg van de film) was deze technisch te slecht om uit te brengen. Om een goede versie te maken, was het nodig om de film opnieuw op te bouwen aan de hand van het oorspronkelijke materiaal. Daarvoor moesten ze op zoek naar de oude dailies ofwel de ruwe dagopnames. Uiteindelijk vond post-production supervisor Nancy Valle ze in een loods in de woestijn van Californië, op een pallet met een label waarop stond: ‘Dit moet vernietigd worden’. Mark: “Als ze een dag later was geweest, had er nooit een director’s cut van 54 bestaan.”

Studio 54 Ryan Phillippe kerstman

Deze sexy Santa laat zichzelf meestal als eerste uitpakken.

Studio 54 Mike Meyers

Blij! Na zeventien jaar weet Mike Myers eindelijk wie zijn geld écht stal.

Studio 54 Ryan zoenend

“Ja, ik doe het nu weer met vrouwen én mannen maar nog steeds niet met weirdo’s met slecht haar.”

Studio 54 Neve Campbell

“Adios Neve, in deze director’s cut moet ik helaas afscheid van je nemen.”

Behalve het weggooien van de reshoots (daarmee sneuvelde ook grotendeels Neve Campbells aandeel in de film) en het terugbrengen van de homo-erotische scènes valt in de director’s cut vooral de atmosfeer op. Die is donkerder, letterlijk en figuurlijk. “Toen ze destijds aan mijn film ging sleutelen, pompten ze er heel veel licht in, waardoor Studio 54 meer leek op een televisiestudio dan een flitsende nachtclub uit de seventies,” legt Mark uit. “Eén van de beste aspecten van deze director’s cut was dan ook het terugbrengen van die duistere schoonheid, waar we ooit zoveel moeite voor hadden gedaan om die te bewerkstelligen.”

Eat this, mister Zwijnstein
Maar wat Mark de meeste voldoening geeft, is natuurlijk dat hij bijna twintig jaar na dato alsnog een dikke middelvinger kan opsteken naar Harvey Weinstein, de man die in 1998 zo weinig oog had voor kwaliteit en zich zo als een dictator gedroeg. Terwijl de lauwe versie die Harvey liet uitbrengen unaniem werd neergesabeld, ontvangt Marks heftige director’s cut louter lovende recensies. De ‘nieuwe’ 54 wordt nu al een klassieker genoemd en zal dit jaar nog op diverse internationale filmfestivals te zien zijn. Verder verschijnt hij digitaal en op dvd. Ryan Phillippe is opgetogen dat men zijn personage Shane na lang wachten alsnog kan zien zoals hij bedoeld was: kwetsbaar, amoreel en verdomd sexy. “Deze director’s cut toont de vrijheid van die periode, maar ook de dreigende ontnuchtering die AIDS met zich mee zou brengen. De film blijft je bij.”

Studio 54 Salma Hayek Breckin Meyer

“Dat is dus echt de laatste keer dat ik een Playmobil-plaatje meeneem naar de kapper.”

Studio 54 Mike Myers Ryan

“Luister jongens, súpernieuws: in deze 2.0 versie van 54 mag volop gesekst en gesnoven worden.”

Studio 54 Ryan shirtloos

Yeah baby, het grote geslettebak kan beginnen! Let’s cock and roll!”

Studio 54 Ryan Phillippe dansvloer

Mag het licht uit? Eindelijk ziet Ryan weer geen borst of piemel voor ogen.

Toch zal Mark Christopher nooit openlijk met modder gooien, hoe slopend de hele ervaring ook was. Diplomatiek: “Ik begrijp de beslissingen die destijds genomen werden en koester geen haatgevoelens jegens Harvey. Ik ben simpelweg opgetogen dat ik 54 zonder enige aanpassingen of beperkingen aan de wereld kan tonen.” In Hollywood-taal: zoete wraak.

Kijk voor een fragment van de director’s cut van 54 hier.

Studio 54 Salma en Ryan zoenend

“Ik vind je lijf eh lef om een bisexueel te spelen echt zo geweldig.”

Studio 54 Ryan gay

“En ik ook!”

 

Deel dit artikel!
Facebooktwittergoogle_plusmail

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,


Over de auteur



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Omhoog ↑