...

#tbt Seriemoordenaar Koos H slachtoffers

Gepubliceerd op 23 juli, 2015 door Danny Post

0

Het verrotte leven van seriemoordenaar Koos H.

Deze week overleed Koos Hertogs en daar liet niemand een traan om. De beruchtste seriemoordenaar die ons land ooit kende, zaaide dood en verderf. Op deze Throwback Thursday lichten we zijn dossier en rouwen we om de meisjes die in zijn val liepen.

Toen ik nog heel jong was, waren er twee moordzaken die me een intense angst inboezemden. De eerste was de nooit opgeloste moord op de Rotterdamse weduwe Barbara van der Hoff-Van Heck en haar zoontje Marcel en de tweede was de zaak van de Haagse seriemoordenaar Koos H., later geout als Koos Hertogs. Vooral de laatste bezorgde me nachtmerries. Vanwege alle bloederige details die ik in de Panorama bij mijn grootmoeder las en die ik nog steeds zo kan terughalen in mijn gedachten, maar er was nog iets anders waardoor het me zo raakte. Edith Post, het bekendste slachtoffer van Koos, was familie van me. Althans, dat verbeeldde ik me. Als kind ontging het me volledig dat de achternaam Post bepaald niet zeldzaam of exotisch was, Edith móest gewoon verre familie zijn, hoezeer mijn moeder dat ook ontkende.

Koos Hertogs seriemoordenaar

Als blikken konden doden… Koos Hertogs was geen gezellige jongen.

Seriemoordenaar Koos H Edith Post

Om Ediths familie te sparen sprak de politie eerst van ‘dood door wurging’.

Zelfs ’s nachts in bed liet het me niet los. Dan zag ik Edith weer schreeuwen om hulp, terwijl de gestalte van een grote man zich dreigend over haar heen boog. Waarom ik zo’n connectie met dat voor mij onbekende meisje voelde, weet ik vijfendertig later eigenlijk nog steeds niet. Alleen de achternaam kon het niet zijn. Was het haar leeftijd? Edith was maar drie jaar ouder dan ik en wellicht maakte dat het besef in me los dat je zelfs als elfjarige niet onsterfelijk was. Hoe dan ook, de zaak bezorgde me de koude rillingen en ging nooit meer helemaal weg uit mijn gedachten. Soms kwamen Koos H. en zijn slachtoffers op de gekste momenten bovendrijven. Ik herinner me nog heel helder hoe mijn aardrijkskundelerares op de middelbare school ineens volschoot toen ze ons tijdens de les enkele stenen toonde. Eén of twee ervan bleken te hebben toebehoord aan een ander slachtoffer van Koos, de Schiedamse Emy den Boer, die niet alleen uit dezelfde stad kwam als ik maar kennelijk ook op dezelfde school had gezeten. Na Emy’s dood hadden haar ouders mijn lerares gevraagd of ze iets uit haar stenenverzameling wilde hebben als aandenken. Toen ze dat vertelde, kon je in de klas een speld horen vallen.

Kapot van verdriet
En zo zijn er vele mensen van een bepaalde generatie die deze zaak nooit zullen vergeten. In het boek Zuidwal, dossier van een Nederlandse seriemoordenaar van auteur Sytze van der Zee schrijft Peter R. de Vries in het voorwoord: “Hoewel ik er niet van houd om ranglijstjes van de meest gruwelijke moorden op te stellen of te wedijveren als het gaat om het verdriet van nabestaanden, kan ik wel zeggen dat de misdaden van ‘de Haagse nachtclubportier Koos H.’ mij van alle dossiers die ik onder handen heb gehad het meest hebben aangegrepen.”

Seriemoordenaar Koos H slachtoffers

Edith Post, Tialda Visser en Emy den Boer. Voor altijd in de harten van hun families.

Seriemoordenaar Koos H Tialda Visser

Tialda’s vader voelt het gemis nog iedere dag.

Wat de anders zo geharde misdaadverslaggever zo raakte? De diepe, onherstelbare sporen die de moorden hadden achtergelaten bij de nabestaanden. “Deze mensen leefden nog letterlijk in een nachtmerrie, niet alleen veroorzaakt door het verlies van hun oogappel, maar ook door de van minachting getuigende proceshouding van Koos H. en zijn ontkenningen.” Want Koos heeft nooit echt openheid van zaken gegeven, waardoor de families met vele vragen bleven zitten. Ze belandden in een duisternis die hij creëerde om er nooit meer uit te komen. Zelfs nu nog valt het hen ontzettend zwaar. Een vader van een van de vermoorde meisjes: “Ik kan er niet over praten. Als ik het toch doe, weet ik dat ik vervolgens helemaal in elkaar stort. Ik moet er wel over zwijgen om nog een beetje te kunnen functioneren, anders ben ik verloren.”

De duivel op school
Het begint allemaal op 2 oktober 1980, wanneer een wandelaar in de Wassenaarse duinen het lichaam van de 11-jarige Edith Post vindt. Haar hersens zijn ingeslagen met een zwaar voorwerp, waarschijnlijk de tak die naast haar wordt aangetroffen. Edith, een energiek meisje met een eigen willetje, is op dat moment al enige dagen vermist. Ze verdwijnt -en dat maakt het meteen heel eng- als ze tijdens de handarbeidles op school even de klas uitloopt om iets te pakken. Het is alsof ze in de gang in rook opgaat. De schrik in de buurt is enorm. Getuigen vertellen dat ze bij de lagere school van Edith en de naburige Sint-Josefschool ‘een onguur type’ zagen rondhangen dat zich voordeed als tuinman. Hij sprak zelfs verschillende kinderen aan.

Seriemoordenaar Koos H Edith Post

Een schoolgang was zelden zo eng als na de moord op Edith Post.

Seriemoordenaar Koos H kind en mugshot

Ooit was Koos een lieverdje. Voor héél even.

Op basis van hun verklaringen, het zou gaan om een lange man van tussen de vijfentwintig en vijfendertig, met rossig haar en puistjes in het gezicht, komt al heel snel Jacobus Dirk Hertogs in beeld. Een tip van een Voorburgse rechercheur vormt hierbij een belangrijk aanknopingspunt. In Voorburg heeft men de zwarte Opel van Koos in de voorafgaande weken een aantal keren bij scholen en sportvelden gespot. Daar gedroeg hij zich ‘erg verdacht’ en zou hij door een verrekijker naar kinderen hebben geloerd. Helaas moest men hem laten lopen omdat hij op niets strafbaars kon worden betrapt. Koos blijkt een goede bekende van de politie. Geboren op 16 december 1949 in de Haagse Schilderswijk is hij het twaalfde kind (van de zestien) van ouders die stammen uit families van woonwagenbewoners. Thuis is het geen pretje. Vader drinkt en moeder, die schoonmaakt in het bordeel van haar zus, stuurt haar kinderen regelmatig uit stelen om wat bij te verdienen. Koos is de rotste appel in de mand. Vanaf zijn vijftiende wordt hij meer dan vijftig keer veroordeeld. Diefstal, geweldpleging, inbraak, roofovervallen, poging tot doodslag, aan de lijst van vergrijpen komt geen einde. Ook is hij er tijdens zijn puberteit niet vies van om zijn lichaam te verkopen in de Amsterdamse gay scene. En wanneer hij niet vastzit in de gevangenis of een psychiatrische instelling, duikt hij het bed in met zijn drie jaar jongere zus Lucie. De politie neemt het besluit om Koos, die op dat moment zwart werkt als portier bij seks- en nachtclubs en flink aan de heroïne en cocaïne zit (hij dealt ook), onmiddellijk op te pakken.

Orgie van moorden
En dan gaat er een smerige beerput open. Langzaam bekruipt de Haagse toprechercheur Ruud Bloem en zijn collega’s het onbehaaglijke gevoel dat hij ook weleens de moord op de 12-jarige Tialda Visser gepleegd kan hebben. Het meisje verdwijnt na haar balletles aan Het Koninklijk Conservatorium en wordt op 15 mei 1979 drijvend in de Haagse Laakhaven teruggevonden. Ze is seksueel misbruikt en in haar onderlichaam gestoken met een scherp voorwerp. De exacte doodsoorzaak kan niet worden vastgesteld. Tialda zou zijn gewurgd en erna verdronken, terwijl de dader bovendien een balpen door het trommelvlies van haar rechteroor sloeg. Ook in het geval van de moord op de 18-jarige Emy den Boer gaan de alarmbellen rinkelen. Op 5 april 1980 stuiten spelende kinderen op haar half ontklede lichaam in de bossen bij het Brabantse dorpje Nistelrode, twee dagen nadat ze vanuit Schiedam op weg ging naar de Haagse Academie voor Lichamelijke Opvoeding. Emy is in de buik en het hoofd geschoten en eveneens verkracht.

Seriemoordenaar Koos H zolder

Op de zolder van de Haagse seriemoordenaar hoorde niemand je om hulp schreeuwen.

Seriemoordenaar Koos Emy den Boer

Waarom Koos juist Emy den Boer uitkoos? In 2010 laat de dan 60-jarige moordopa er iets over los.

De politie doorzoekt het huis van Koos meerdere malen en vindt dingen die ze liever niet had willen vinden. Op zolder ontdekt men een geluiddichte kamer met aan de vloer en het plafond metalen handgrepen, een folterkamer. Minstens zo opmerkelijk is de vondst van een flesje chloroform. Tijdens de sectie op Emy’s lichaam werden sporen van dit bedwelmingsmiddel rond haar neus geconstateerd. En er is meer dat er op duidt dat Koos het meisje daar vasthield. In de vloerbedekking treffen ze een oorknopje aan in de vorm van een klaverblad en de resten van een ander knopje, vermoedelijk als die Emy droeg op de dag van haar verdwijning. Ook halen technische rechercheurs op de zolder vijf kogels uit de muur en één uit de deur en treffen ze bloed aan op het kattenluikje in de zolderdeur. Dit blijkt na onderzoek van Emy te zijn.

De vermoorde onschuld
En Koos? Die drijft de politie tot razernij door tijdens de vele verhoren te liegen, gebeurtenissen te verdraaien en de meeste tijd zijn mond te houden. Hij gedraagt zich emotieloos, superieur en zelfs bozig. Ruud Bloem in het bijzonder heeft het er verschrikkelijk moeilijk mee. Zijn collega Herbert Verweij (niet zijn echte naam, omdat Koos de rechercheurs tijdens het onderzoek ernstig bedreigde en zwoer dat hij hen of hun gezinnen iets zou aandoen, red.) in een Volkskrant-interview: “Geen spoortje emotie toonde Koos. Je kreeg er geen contact mee. Hij speelde een kat-en-muis-spel met de verhoorders. Heel afwachtend en berekenend.” Dat de bijtwond aan zijn pink niet veroorzaakt is door een hond zoals hij beweert maar door de scherpe tanden van een hevig terugvechtende Edith Post zoals gebitsonderzoek uitwijst, wuift Koos arrogant weg. Net als de sporen die men van het meisje vindt in zijn Opel. En ook over de twee doosjes met oorbelletjes en kettinkjes in zijn huis (trofeeën van zijn slachtoffers?) laat hij niets los. Over het bloed van Emy op het kattenluikje kan Koos kort en bondig Haags zijn. De rechercheurs zijn allemaal pleureslèjâhs en hij is aan niemand verantwoording schuldig. “Dus van die moord verdenken jullie mij werkelijk?” schuimbekt hij. Zijn doordringende blauwe ogen spuwen vuur. “Waanzinnàg. Misschien heb je er nog meer? Een buitenlandse bijvoorbeeld?”

Seriemoordenaar Koos H slachtoffers Marjo

Bracht Koos ook Marjo Winkens en Riky Bartels om het leven?

Seriemoordenaar Koos H bos

Voor de Zweedse liftsters Gun en Ann-Louise eindigde de rit in de Belgische Ardennen.

Nou die hebben ze inderdaad. De politie verdenkt Koos ervan dat hij datzelfde jaar in de bossen van de Belgische Ardennen ook de Zweedse liftsters Gun Ingeborg Maria Johannesson (18) en Ann-Louise Jönsson (19) ombracht. Er zijn aanwijzingen dat de meisjes op 7 mei 1980, de dag voor hun dood in Den Haag waren. Ook zijn ze allebei door het hoofd geschoten, net als Emy den Boer. En zo zijn er nog meer onopgeloste zaken die zijn bloederige signatuur lijken te dragen. Zoals de moorden op Marjo Winkens in 1975, Riky Bartels in 1977 en Anita Pothuis in 1972. In totaal komt men al gauw op zo’n twaalf zaken, misschien zelfs meer. Maar Koos blijft met satanisch genoegen draaien en zwijgen, hoe erg ze hem ook onder druk zetten.

Kille killer
In 1982 wordt Koos voor de moorden op Edith, Tialda en Emy veroordeeld tot levenslang. Hij hoort het vonnis onbewogen aan, alsof het hem geen bal interesseert. Maar daarmee eindigt het niet. Heel veel vragen blijven onbeantwoord. Over de mogelijke moorden op andere meisjes, maar ook over de zaak van Edith Post. Er zijn aanwijzingen dat Koos het meisje een week voor haar dood opzocht in Lunteren toen ze daar op schoolreisje was. Twee klasgenootjes verklaren dat ze haar met een man in een grote donkere auto zagen praten. Had hij Edith al veel eerder in het vizier? En wat is precies de rol van Ingrid, de Indische vriendin van Koos, met wie hij samenwoonde? Ingrid heeft een voorkeur voor keiharde seks en houdt er naar eigen zeggen van om door Koos met een karwats ‘afgerost’ te worden. Ook is er haar vreemde verklaring over hoe ze met Koos lag te seksen toen ze werden gestoord door gestommel op zolder. Koos sprong volgens Ingrid uit bed en even later hoorde ze twee doffe knallen. Het klonk als ‘boenk-boenk’ en Koos zei dat het hun hond was die hij een oplawaai gaf. Was dat het moment waarop hij Emy doodschoot? Ingrid kan het zogenaamd niet zeggen. Daarnaast denkt men dat ze Koos hielp bij het wegwerken van de bloedsporen na de moord op Emy. Minstens zo schimmig is zijn oude maatje Freddy. Weet hij er ook meer van?

Seriemoordenaar Koos H Edith Post krant

Werd Edith Post tijdens haar schoolreisje al in de gaten gehouden?

Seriemoordenaar Koos H vraagtekens

Zoveel vragen, zo weinig eerlijke antwoorden…

Tot eind jaren negentig blijft Koos ontkennen dat hij iets met de moorden te maken heeft. In overleg met zijn advocaat legt hij dan eindelijk een deelbekentenis af zodat hij kan worden opgenomen in een tbs-kliniek. Pas in 2010 gaat hij opnieuw (een beetje) met de billen bloot als Peter R. de Vries een jeugdvriend met een verborgen camera op hem afstuurt. Koos bekent Tialda, Emy en Edith te hebben gedood. Hij zegt erover: “Je fantaseert en dat voer je uit.” Maar ieder antwoord dat hij geeft, roept toch ook weer nieuwe vragen op. Zo beweert hij dat er tijdens de moord op Edith Post een medeplichtige was -de naam wordt tijdens de uitzending onherkenbaar gemaakt- en verder zegt Koos dat hij de moordenaar van de Zweedse meisjes kent, maar dat hij het zelf niet was. De waarheid of bespeelt hij zijn publiek weer als vanouds?

Pedofiele beschermheer?
Meeste ophef veroorzaken de uitspraken van Koos over zijn twaalf jaar durende ‘vriendschap’ met Cornelis Stolk, voormalig vice-president van de rechtbank Den Haag. De geruchten hierover doken voor het eerst op tijdens de seventies, maar nu vertelt de seriemoordenaar dat ze inderdaad een seksuele relatie hadden. In ruil voor af en toe een blowjob, matste de rechter hem herhaaldelijk strafrechtelijk. Zo zorgde hij er halverwege de jaren zeventig voor dat Koos werd vrijgesproken van een gewapende overval. Ook bracht Koos regelmatig kinderporno mee voor de magistraat, onthult hij. Waarom?? Was de pedofiele rechter soms ook direct betrokken bij een aantal van de moorden? Er gaan verhalen dat hij vaak bij Koos over de vloer kwam om daar met jonge kinderen te rotzooien. Helaas kunnen we het de sinistere meester Stolk zelf niet meer vragen. Hij stierf in 2004 op 87-jarige leeftijd.

Zuidwal Koos Hertogs moordenaar

Zuidwal is hét boek voor iedereen die meer wil lezen over deze duistere zaak.

Seriemoordenaar Koos H graf

De echte waarheid zullen we wel nooit weten. Die nam de slachter van Den Haag mee in zijn graf.

En nu is Koos dus ook dood. De seriemoordenaar blies deze week in de Penitentiaire Inrichting Vught onverwacht zijn laatste adem uit (de details zijn tot op heden onbekend maar het gaat om een natuurlijke dood). Hij is vijfenzestig jaar geworden. Vanuit de hel kijkt Koos vast geamuseerd toe hoe zijn oude misdaden door ons weer worden opgegraven en geanalyseerd zonder dat we eigenlijk een steek verder komen. Hoe de nabestaanden verteerd worden door verdriet en hoe ook bij de politiemensen die destijds bij het onderzoek betrokken waren de wonden nooit helen. Dit had hún kind kunnen zijn. Herbert Verweij kan zijn bezoek aan het martelkamertje op zolder niet uit zijn gedachten bannen. Wat een leed. “Ik ben in mijn hele politiecarrière nooit meer zo iemand tegengekomen als Koos. Net een roofdier. Een pure, buitengewoon gewelddadige psychopaat, die op doortrapte en planmatige manier te werk ging.” Rechercheur Bloem raakt na de gebeurtenissen zelfs overspannen en overlijdt in 1999 aan de gevolgen van een hartstilstand. Herbert: “Als je kunt relativeren, zeg je: jammer, ik krijg hem niet om. Maar Bloem was dé man van Den Haag, bij het zwaarste bureau, met de meeste ervaring. Die raakte enorm gefrustreerd dat hij het niet kon winnen. Koos was sterker dan hij.” Want dat is waar het Koos steeds om te doen is geweest, zeggen experts: domineren. Zoals hij Edith en Tialda wurgde tot ze flauwvielen en dan wachtte totdat de meisjes bijkwamen om ze erna op een andere manier te doden. De macht die hij kon uitoefenen over een ander, dáár kickte hij op. Koos wilde mensen laten lijden. En dat lukt hem zelfs vanuit het graf nog steeds heel aardig.

Zuidwal, dossier van een Nederlandse seriemoordenaar
Sytze van der Zee
Just Publishers
ISBN 97890 8975 297 0
Prijs: € 16,95
justpublishers.nl

Deel dit artikel!
Facebooktwittergoogle_plusmail

Tags: , , , , , , , , , , , , ,


Over de auteur



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Omhoog ↑