...

Vlo nieuws

Gepubliceerd op 29 juni, 2015 door Danny Post

1

Huh? Ligt daar nu een Picasso op zolder?

De Schot Dominic Currie sloeg steil achterover toen hij zijn zolder aan het opruimen was. Uit een koffer trok hij een schilderij dat verdacht veel weg had van een Picasso. Waarschijnlijk hoeft hij nooit meer te werken. En dat allemaal dankzij de vader die hij nooit gekend heeft.

Ruim vijfenvijftig jaar lag het schilderij verstopt in een oude koffer van zijn moeder. Dominic Currie speelde na haar dood in 2000 zelfs even met de gedachte om die bij het vuil te zetten. Het is maar goed dat hij dat niet gedaan heeft en hem in plaats daarvan op zolder bewaarde, want de inhoud zou nu van hem weleens een multimiljonair kunnen maken. Dominic, zelf een bekende kunstenaar in Schotland, voelde zijn hart overslaan toen hij de koffer onlangs tijdens een grote schoonmaak opende. Onderin lag, strak opgerold en stoffig, een wel heel ongewoon olieverfschilderij. “Terwijl mijn zoon en ik hem langzaam open rolden, zagen we een wirwar van kubussen en vierkanten. ‘Wat is dit in hemelsnaam?’ schoot er door ons heen. We moesten het canvas voorzichtig opentrekken omdat het decennia opgerold was geweest.”

Picasso op zolder handtekeningen

Picasso signeerde op vele manieren. Zit de juiste handtekening ertussen?

Maar daar bleef het niet bij … rechts onderaan het schilderij ontdekten ze in sierlijke letters de naam Picasso. Dominic: “Dit kan niet waar zijn dacht ik. Mijn zoon en ik keken elkaar aan en barsten in hard gelach uit. Toen we hem vervolgens nauwkeuriger inspecteerden, waren we allebei met stomheid geslagen. Het was een bizar, surrealistisch moment.”

Liefde is … haar een Picasso geven
Had Dominic nu maar beter geluisterd naar zijn moeder Annette. Twee jaar voor haar dood had ze namelijk gesproken over een schilderij dat ze cadeau kreeg tijdens een affaire met een Russische soldaat. Die Russische soldaat, ene Nicolai Vladimirovich, was Dominics vader, zo onthulde Annette meteen ook maar even. Ze ontmoette hem in 1955 toen ze op negentienjarige leeftijd op vakantie ging naar Polen. Een jaar later werd hun liefde bekroond met de geboorte van Dominic, maar het IJzeren Gordijn stond een lange en gelukkige relatie in de weg. Nicolai kon het Oostblok niet uit. Hoewel Annette haar best deed om haar lover regelmatig op te zoeken, moesten ze er begin jaren zestig noodgedwongen een punt achter zetten.

Picasso schilderij zak met geld

Nicolai deed voor Annette een flinke duit in het zakje.

Om ervoor te zorgen dat de moeder van zijn kind wat extra geld had, gaf Nicolai haar een schilderij. Indien nodig kon ze het verkopen zei hij. Of Annette wist wat ze in haar schoot geworpen kreeg? Dominic betwijfelt het. “Mijn moeder wist niets van kunst. Ze sprak zelfs nooit over kunst, zover als ik me kan herinneren. De naam Picasso zou haar niets hebben gezegd.” Hij vervolgt: “Misschien heeft de Rus haar wel uitgelegd wat het was, maar ze vond het schilderij het lelijkste ding dat ze ooit gezien had. Ze had er geen fluit mee.”

Wie wat bewaart, die heeft wat miljoenen
Maar lelijk of niet, Annette kon het nooit over haar hart verkrijgen om het schilderij weg te gooien. Het was een aandenken aan een bijzondere liefde. En dus borg ze hem op in een koffer waar hij geleidelijk aan vergeten werd. Annette trouwde kort erna met een andere man en Dominic werd opgevoed door zijn grootouders. Lange tijd dacht hij dat zij zijn biologische ouders waren en dat Annette zijn oudere zus was, totdat de waarheid boven tafel kwam.

Dominic zolder Picasso

Soms loont een beetje opruimen big time.

Dominic zette zijn vraagtekens bij het schilderij-verhaal van zijn moeder, het leek hem allemaal wel érg fantasievol, maar nu moet hij toegeven dat zijn moeder inderdaad niet gelogen heeft. Wat is hij blij dat hij de koffer niet wegdeed. Pfoe! “Mijn moeder was een vrouw die nooit iets kon weggooien en ik dacht dat de koffer vol met rotzooi zou zitten.” Het tegendeel bleek het geval. Behalve het schilderij bevatte de koffer kleding, handtasjes, Russisch geld, reispapieren en een foto van Nicolai in uniform. “Ik had nooit durven dromen dat het allemaal dingen waren die met die periode uit haar leven te maken hadden.”

Pa en ma bedankt!
De kans dat het om een echte Picasso gaat, is levensgroot. Daarvoor lijkt het teveel op andere werken van de legendarische schilder zoals Portret van Daniel-Henry Kahnweiler uit 1910 en De accordeonist uit 1911 zeggen kenners. Dominic heeft sinds de ontdekking amper nog een oog dichtgedaan. Van de ene op de andere dag heeft hij misschien een miljoenenwerk in zijn bezit. Vorige maand nog brak een ander schilderij van Picasso, De vrouwen van Algerije, alle veilingrecords toen het bij Christie’s werd verkocht voor 179 miljoen dollar.

Picasso schilderij zolder vergelijk

Vergelijk zelf: links de vondst van Dominic, rechts De accordeonist.

Hoewel het doek vochtig was en ooit uit zijn lijst gesneden lijkt te zijn, verkeert het nog in een prima staat. De achterzijde is bezaaid met halfvergane Russische krantenpagin’s maar het jaartal 1953 is nog goed leesbaar. Terwijl experts van Christie’s zich er nu over buigen, droomt Dominic alvast over de toekomst en wat hij met al dat geld gaat doen. Want als zijn Picasso echt is, laat hij hem onmiddellijk veilen. “Of mijn vader wist wat de waarde was van zijn cadeau, ik zou het niet weten. Maar ik veronderstel dat hij wel iets geweten móet hebben. Het zou nergens op slaan als hij mijn moeder iets had gegeven waarvan hij wist dat het een fake was.” Lachend: “Dit is te bizar voor woorden. Hoe ga je hiermee om? Het is alsof je de hoofdprijs wint in de loterij. Moet je zoiets dan inlijsten en boven de schoorsteen hangen? Nee hoor. Het is een fantastisch cadeau. Het is alsof mijn ouders me een boodschap sturen. Alsof ze zeggen: ‘Alsjeblieft jongen, we zorgen dat je er voortaan warmpjes bij zit. Het duurde even, maar het is uiteindelijk gelukt’.”

Deel dit artikel!
Facebooktwittergoogle_plusmail

 

 

Tags: , , , , , , , ,


Over de auteur



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Omhoog ↑