...

#tbt Monokini banner

Gepubliceerd op 6 augustus, 2015 door Danny Post

1

Ontbloot de borsten, go monokini!

Warm hè? Vlo laat de temperatuur op deze Throwback Thursday nog een paar graden verder stijgen met een reportage over de monokini. Het topless badpak zorgde in de zomer van 1964 voor een sensatie. Eindelijk mochten de borsten ook van het zonnetje genieten. 

Het is 1963. Vijf modellen zijn ingehuurd door het tijdschrift Look voor een exotische fotoshoot in Montego Bay op de Bahamas. Maar dan zien ze wat ze aan moeten: een vreemd soort badpak waar hun borsten vrolijk uit zullen bungelen. De hel breekt los. Stuk voor stuk weigeren ze om het ding aan te trekken. Uiteindelijk moet de fotograaf een lokale prostituée vragen om de tepelhonneurs waar te nemen. Haar borsten zijn de buitenlucht wel gewend.

Ieniemienie monokini
De rel is het onstuimige begin van de monokini. Dit topless badpak wordt bedacht door Rudi Gernreich. De designer is er heilig van overtuigd dat boezems en hun baasjes hier al decennia op wachten. Zijn motto luidt: “Binnen vijf jaar zal de boezem ontbloot zijn.” Dus als Look-redacteur Susanne Kirtland hem vraagt om speciaal iets te ontwerpen voor hun reportage op de Bahamas, die een futuristisch thema heeft, ruikt de in Amerika wonende Oostenrijker zijn kans. Susanne vindt de monokini zo mooi dat ze Rudi overhaalt om hem op de markt te brengen.

Monokini 1964

Tiet voor verandering. Topmodel Peggy Moffitt is wel meteen gek op de monokini.

Monokini Rudi Gernreich etalage

“Dus jij denkt dat ik me hierin wel kan vertonen op camping De Zeven Heuveltjes?”

Monokini strand

Blije booberella’s verenigt u!

Hij krijgt een shitstorm over zich heen waarbij de boosheid van de vijf modellen verbleekt. Het Vaticaan veroordeelt de ‘duivelse’ monokini, ook bij Amerikaanse Republikeinen staat het schuim op de lippen en zelfs vanuit de Sovjet-Unie komt er een reactie. Men noemt de monokini barbaars. In geëmancipeerde kringen is de monokini echter een hype. In de zomer van 1964 worden er alleen al in New York drieduizend exemplaren à vierentwintig dollar verkocht bij winkels als Henri Bendel. De monokini wordt het stranduniform van de vrijgevochten vrouw, die de ketenen van de preutse jaren vijftig definitief heeft afgeschud.

Cup dubbel Doda
Een andere belangrijke reden waarom men de monokini zo cool vindt, is de foto waarop Rudi’s muze Peggy Moffitt er eentje draagt. Het topmodel creëert het beeld dat het helemaal titty chic is om er zo bij te lopen. Al gaat het Rudi zelf helemaal niet om glamour of het maximaliseren van sexappeal. Voor de ontwerper draaide de monokini om het normaliseren van naakt. Beïnvloed door zijn geboorteland Oostenrijk, waar naaktheid zelfs voor de Tweede Wereldoorlog de normaalste zaak van de wereld was, strijdt hij tegen het idee dat het menselijk lichaam iets is om je voor te schamen. Hij beschouwt de monokini als een protest tegen een onderdrukkende maatschappij. Laten we alsjeblieft nu eens ophouden met dat puberale gegrinnik over bloot. Ja een vrouw heeft borsten, wen eraan. “De monokini staat voor vrijheid,” zegt hij in een interview.

Monokini reportage

Vrijheid voor de vrouw? De mannen waren keihard voor.

Monokini avondjurk

De avondvariant van de monokini. Ultiem tepelcomfort.

Monokini Carol Doda

“Lang leve de monokini en dat mijn kwijlende klantjes nu nóg beter tippen!”

Helaas kan Rudi niet voorkomen dat die vrijheid ook omarmd wordt in foutere kringen. In juni 1964 geeft de PR-manager van de Condor Nightclub op Broadway in San Francisco een monokini aan Carol Doda, één van hun vaste lounge entertainers. Ze trekt hem aan tijdens haar optreden en wordt hiermee de eerste echte topless danseres van Amerika. De andere ‘dames’ in de bars op Broadway volgen snel. Binnen enkele maanden dragen ze allemaal een monokini en is de straat veranderd in een heuvellandschap van blote, swingende borsten.

Hangborsten blijven in de verpakking
Misschien is het die zweem van ordinairheid waarom de monokino nooit écht mainstream gaat en na de jaren zeventig snel uit beeld verdwijnt? Voor de gemiddelde huisvrouw is zo’n badpak simpelweg teveel van het goede. Oudere vrouwen bij wie de zwaartekracht haar vernietigende werk gedaan heeft, wagen zich er helemaal niet aan. Vrijheid is een groot goed maar een gebroken heup omdat je op het strand over je vermoeide meisjes struikelde, daar zit niemand op te wachten. Bovendien breken vanaf eind jaren zestig ook de hoogtijdagen van het echte topless zonnen aan. Waarom zou je jezelf in zo’n vreemd badpak hijsen wanneer een piepklein broekje voldoende is? Zo bruint je buik tenminste ook lekker mee.

Monokini verkiezing zwembad

En de bokaal voor meest vrijpostige tetten gaat naar Sandra!

Monokini nieuwe stijl

Niemand trapte in de booby trap van Rosie en Victoria’s Secret.

Monokini en de pubikini

The Joker uit Batman is heus niet de enige met groen schaamhaar.

Dan heeft Rudi veel meer succes met zijn andere vinding, de No-Bra uit 1964. Deze zachte nylon beha zonder beugels of vulling die de borsten ondersteunt maar ze tegelijkertijd hun natuurlijke vorm laat behouden, rekent af met de puntige torpedokoppen waarmee vrouwen tot die tijd in hun truitjes rondlopen. Tegenwoordig duikt de monokini eigenlijk alleen nog op in sexy tijdschriftreportages met modellen als Kate Moss of Rosie Huntington-Whiteley. Lingeriemerk Victoria’s Secret brengt vijf jaar geleden een monokini 2.0 uit, de topless bikini, maar die slaat niet aan. Als men al zo’n ding koopt dan is het een vintage monokini van der meister Rudi. In oktober 2008 brengt een donkerblauw exemplaar meer dan tweeduizend dollar op bij veilinghuis Christie’s. Overigens is de monokini niet het raarste ding dat Rudi ooit verzonnen heeft. Kort voor zijn dood in 1985 komt hij op de proppen met de pubikini, een superlaag uitgesneden broekje waardoor de zon ook uitgebreid je schaamhaar kan kussen. Lekker gek!

 

Deel dit artikel!
Facebooktwittergoogle_plusmail

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,


Over de auteur



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Omhoog ↑