...

#tbt Piemel op sterk water

Gepubliceerd op 20 augustus, 2015 door Danny Post

0

Piemel op sterk water

In het MusEros te Sint Petersburg zwemt een monsterpiemel rondjes in een weckpot. Het ding dat 28,5 centimeter meet, zou ooit tussen de benen van Raspoetin hebben gebungeld. Nu willen we op deze Throwback Thursday niet lullig doen, maar klopt dat wel?

Elke dag opnieuw verdringen honderden bezoekers zich voor de vitrine waarin de penis wordt tentoongesteld. Vrouwen in het bijzonder zijn mateloos gefascineerd en kunnen niet voorkomen dat ze een enigszins glazige blik in de ogen krijgen. Want de jongeheer voor hun neus is geen kleine jongen. Ruim 28,5 centimeter lang is ie en flink dik. Dames die hem in het verleden in hun bed aantroffen wisten: dat wordt meer heien dan vrijen. Au, au, au.

Piemel Raspoetin vrouw

“Hmmmm… zou ik deze rakker op de een of andere manier kunnen laten herrijzen uit de dood?”

Volgens het MusEros, een van de grootste erotische musea ter wereld, behoorde de heipaal ooit toe aan de Rus Gregori Raspoetin. Deze religieuze pelgrim, die werd geboren in 1869 en ook wel de ‘gekke monnik’ werd genoemd, ging prat op zijn helende krachten. Of hij deze werkelijk bezat? Net zoveel als onze eigen Jomanda. Niettemin geloofden mensen heilig in zijn gladde spiribabbels, met als bekendste slachtoffer de tsarina Alexandra. Nadat Raspoetin haar zoon Alexei in 1907 op miraculeuze wijze ‘genas’ van hemofilie-bloedingen raakte ze volledig van hem in de ban. Dat Raspoetin de jongen waarschijnlijk redde door zijn bloeddruk te verlagen zodat de bloedingen minder heftig werden of dat hij zijn aspirine die desastreus is voor hemofilie-patiënten in de prullenbak gooide, ontging haar.

Stinkdier in bed
Behalve liegen had Raspoetin nog een groot talent en dat bevond zich in zijn broek. De enge baardmans was enorm geschapen en daar liet hij de vrouwen graag van profiteren. Sexueel was hij onverzadigbaar. Hoewel Ras het niet zo nauw nam met de hygiëne, soms waste hij zich maanden niet en had een minnares het gevoel dat ze in een kaasboerderij was beland, wierpen vrouwen zich aan zijn vieze voeten. Raspoetin had talloze groupies. Hij paaide hen met de tekst dat hij ‘door middel van sex hun zonden kon overnemen en hen zo kon helpen om Gods gratie te krijgen’. Zijn vrouw Praskovia zat er niet mee dat hij alles met borsten zijn bed inpraatte. “Hij heeft genoeg voor iedereen,” merkte ze eens op, hintend naar zijn Anaconda-piemel.

Raspoetin vrouwen

Babe magnet Raspoetin. Hij rook volgens sommigen naar een geit maar had desondanks veel bedjolijt.

Raspoetin bed

“Zal ik jou eens op een pondje zelfgemaakte oude kaas trakteren?”

Zoveel liegen en bedriegen kon niet lang goed gaan en dat ging het ook niet. In de nacht van 29 op 30 december 1916 werd Raspoetin vermoord door de Russische prins Felix Joesoepov. De Russische adel was de doortrapte manwhore en zijn grote macht aan het hof spuugzat. Al liet Raspoetin zich niet zo snel doden. Hij werd achtereenvolgens vergiftigd, neergeschoten en tot pulp geknuppeld voordat hij eindelijk zijn laatste stinkende adem uitblies.

Lulpraatjes
Maar één ding leefde na Raspoetins overlijden voort, claimt men. Zijn penis van 28,5 centimeter. Het apparaat werd na de moord van zijn lichaam gesneden en volgens de overlevering gevonden door een dienstmeisje die hem redde. Tijdens de twenties dook hij op bij een groepje Russische vrouwen die in Parijs woonden. Zij bewaarden de piem in een kistje en vereerden hem als een heilige relikwie. Dit tot afgrijzen van Raspoetins dochter Marie die hem prompt terugeiste. Dit was per slot van rekening de liefdeslans waaruit zij was ontsproten, nietwaar?

Raspoetin dood

Na Raspoetins dood reisde zijn piemel de hele wereld over.

Raspoetin zeekomkommer

Of was het alleen een zeekomkommer die erop leek?

De in Californië woonachtige Marie koesterde het geslachtsdeel van haar vader tot haar dood in 1977, maar daarna wordt het verhaal schimmig. De penis verdween jarenlang uit het zicht totdat de Amerikaanse Michael Augustine bij een openbare verkoop enkele manuscripten van Marie Raspoetin op de kop tikte. Tussen de papieren keek vanuit een fluwelen zakje een eenogige slang hem aan. Koekoek! Augustine rook geld (en waarschijnlijk een zweem van kaas) en bood het ding in 1994 bij veilinghuis Bonhams aan. Maar wat bleek? Wat Augustine hen wilde verkopen, bleek niet Raspoetins vleescourgette maar een ordinaire zeekomkommer te zijn. Hadden die Russische vrouwen en Marie Raspoetin dan jarenlang een waterdier verafgood?

Slap verhaal of toch niet?
En toch zwemt er in het MusEros nu een piemel rond in een weckpot, waarvan men beweert dat hij van Raspoetin is. Igor Knyazkin, de directeur van het museum, kocht hem van een Franse antiquair voor 8.000 dollar. Hij is er heilig van overtuigd dat de knoestige zwemmer authentiek is. Maar waar vond de antiquair hem dan? En is het niet vreemd dat het museum de penis bewaart op sterk water terwijl vroege getuigen hem omschreven als een uitgedroogd ding?

Piemel Raspoetin

Is dit de echte Ras-penis of dook iemand hem op in het olifantenverblijf van Artis?

De enige manier om achter de waarheid te komen is door DNA-onderzoek te verrichten, maar zover is het nog altijd niet gekomen. De herkomst van dit imposante apparaat blijft dus in nevelen gehuld en daar vaart het museum wel bij. Laten we echter ook weer niet té sceptisch doen. We zien best een match. Aan een lelijke grote lul hoort een lelijke grote lul.

Raspoetins grote trots ook een keer aan een nadere inspectie onderwerpen? Breng een bezoekje aan museros.ru in Sint Petersburg.

 
Deel dit artikel!
Facebooktwittergoogle_plusmail

Tags: , , , , , , , , , , ,


Over de auteur



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Omhoog ↑