...

MCB MillHill college

Gepubliceerd op 30 september, 2015 door Marie-Cecile Beniers

3

Prijzencircus in Goirle

Soms zit het mee, soms zit het tegen. En soms… heb je gewoon je dag niet. Zoals afgelopen zondag op het (uiteraard) meest ongeschikte moment ooit. De dag dat de vlooienmarkt op het Mill-Hillcollege in Goirle plaatsvond.

Als er verschillende vintageliefhebbers onafhankelijk van elkaar je toefluisteren dat markt X een absolute aanrader is. Als die markt in de wijde omtrek bekend staat als een enorme happening. Als er op de dag zelf verkeersregelaars op straat staan om de boel in goede banen te leiden. Tja, dan weet je wel dat het een markt is die je niet mag missen.

MillHill

Yes! Ik ben er!

Prijzencircus in Goirle

Ga ik eerst door de boeken?

MillHill

Of richting de textieltent?

MillHill

Buiten een retro tuinsetje aanschaffen?

MillHill

Of een tapijtje scoren?

MillHill college

Heel veel kapers op de kust.

Vorig jaar tippen een paar mensen los van elkaar de jaarlijkse vlooienmarkt op het Mill-Hillcollege als 100 procent cool. Irritant is dat de rommelmarkt dan nét is geweest en ik dus een heel jaar moet wachten. Maar de dikke rode letters op mijn kalender komen steeds dichterbij en uiteindelijk is het dan toch echt 27 september: de laatste zondag van de maand. Dé dag dat deze middelbare school (Mavo, Havo, VWO en Gymnasium) in Goirle (vlakbij Tilburg) wordt omgetoverd tot een tweedehands markt die zijn weerga niet kent. De opbrengst van deze zogenoemde Derdewereldrommelmarkt gaat naar verschillende goede doelen en vrijwilligers werken hard om zoveel mogelijk spullen in te zamelen en te verkopen.

Beginnersongeluk
Maar ik heb pech die dag, want even voor Breda beland ik in een vette file. Inderdaad, op zondagochtend sta ik gewoon compleet stil. Niet eens rustig rijden, maar een gevalletje van motor uit en uitstappen om te zien wat er loos is. Uiteindelijk sta ik een dik half uur op dezelfde plek stil voordat alles weer in beweging komt. Het gevolg: ik kom pas om half elf in Goirle aan. De markt is dan al dertig minuten daarvoor losgebarsten. En dat de Mill-Hillgekte bezig is, zie ik meteen. Want het is druk, heel druk.

MillHill

Prijzencircus of Drie Dwaze Dagen?

MillHill

EHBO: ook voor onder de voet gelopen koopjesjagers.

MillHill

Een bewaarblik van sanitairmerk Kimberly-Clark. Willen we weten wat daar vroeger in zat?

MillHill

Het is allemaal de schuld van die ruiten-bank.

MillHill

“Kunt u ons de weg naar de beste koopjes vertellen, meneer?”

MillHill

“Circus Renz? Nee, dan bent u hier echt verkeerd.”

Zo druk is het dat ik mijn auto diep in een woonwijk moet parkeren en ik op de wandeling erheen, naar mijn smaak, al veel te veel mensen met gekochte spullen tegenkom. En vooral: wat voor spullen! Een jongeman loopt met een te gek wit draadstoeltje in zijn armen glunderend richting auto. Ik zie een andere man met vintage tennisrackets rondlopen en een vrouw met een mooi tafeltje in haar hand. Wat heb ik in dit half uur allemaal al gemist?! Grrrr.

Keuzestress
Als ik het terrein oploop weet ik één ding zeker: geen tijd te verliezen. Maar dan raak ik een tikje in paniek. Want de markt is groot met een hoofdletter (zachte) G. Er staan drie enorme circustenten boordevol tweedehands spul. En om de kopers nog gekker te maken wordt buiten de tenten ook het nodige verkocht. Als ik een plattegrond ontdek met bewegwijzering van welke spullen waar te vinden zijn gebeurt er iets wat ik niet eerder heb meegemaakt. Ik raak compleet overweldigd door het hele gebeuren.

MillHill

Vintage zo ver het oog reikt.

MillHill

Bloemenservies in alle soorten…

MillHill

… en maten.

MillHill

Er even rustig voor gaan zitten? Ben je gék?!

MillHill

“U wilt kijken wat we verkopen? Er zijn nog 127 wachtenden voor u.”

MillHill

Verkooptechnieken Les 1: altijd lachen naar de klant.

Terwijl de mensen om me heen lopen, weet ik gewoon niet waar ik het zoeken moet. Ik heb een fatale aanval van keuzestress. Uiteindelijk besluit ik er maar gewoon voor te gaan, zonder een echt plan. Omdat de eerste tent kleding en linnengoed verkoopt, stap ik semi doelbewust de tweede tent binnen. Eenmaal binnen word ik opnieuw overvallen door de drukte. Voor de lange kramen staan de mensen rijen dik. Soms wel drie. Help!

Georganiseerde chaos
Wat gelukkig helpt is dat alles keurig op soort bij elkaar is gezet. Speelgoed, servies, elektronica, boeken, alles netjes bij elkaar. Ik zie mensen nauwkeurig door een stapel Perzische tapijten gaan, verderop bij de grote meubels wandelen aspirantkopers voorzichtig tussen krappe rijen van op elkaar gestapelde tafels, bureaus en kasten. Bij de kramen geldt het principe ‘achteraan aansluiten’. En zo komt het dat ik regelmatig lijdzaam moet toekijken hoe de persoon voor me op z’n dooie gemak alle spullen bekijkt, beoordeelt en eventueel koopt.

MillHill

Pimp this ride en je kind maakt de blits in de buurt.

MillHill

Met deze tegeltjes geef je je keuken zo een retro-morfose.

MillHill

Singer zoekt songwriter.

MillHill

Het Goirlese matras.

MillHill

Meer vintage Fisher Price kwam ik niet tegen. Of het was al weg. Dat kan ook.

MillHill

Ouderwets peukie roken?

Pas als degene voor me klaar is en vertrekt, kan ik naar voren schuiven en mijn blik over de kraam laten gaan. Niet. Te. Doen. Met de drukte en de enorme hoeveelheid tweedehands meuk die me lijkt te roepen, vind ik het bijzonder lastig om mijn hoofd koel te houden. En het aparte is: ik lijk wel de enige die er last van heeft. Is het de Brabantse gemoedelijkheid of mijn vintage geldingsdrang om met de beste tweedehands koopjes naar huis te keren die me nu parten speelt?

Brabantse gezelligheid
De sfeer bij Mill-Hill is heel goed, bijna Vrijmarkt-esque. Vrijwilligers zijn blij en enthousiast en de bezoekers relaxt en vriendelijk. Overal maken mensen op hun dooie gemak een praatje met elkaar, alsof even verderop niet honderden toffe spullen staan te wachten om mee naar huis te worden genomen. Niks aan het handje, ‘nie stressen, nie’, lijkt het credo. Ik ben nog niet zo ver. Ik blijf besluiteloos en onhandig. Wanneer ik tegen de vrouw naast me mijn twijfel kenbaar maak over de aanschaf van een retrobad van Sindy (in doos!), snapt ze mijn weifelende houding meteen. “Zoveel wordt er thuis niet met de Barbies gespeeld,” zeg ik. “Yeah,” reageert de vrouw in onvervalst dialect. Ik lach. Want die kreet heb ik bijna twintig jaar niet meer gehoord. Tijdens mijn studie woonde ik in Tilburg en toen bleef ik me ook verbazen over dat maffe ‘yeah’ wat Engels lijkt te mengen met plat Tilburgs.

MillHill

“Mag ik even over uw schouder meekijken?”

MillHill

Die oude Pixi-boekjes blijven puik.

MillHill

Radio a gogo.

MillHill

Binnenkort te zien bij Tussen Kunst en Kitsch?

MillHill

Helemaal getikt!

MillHill

Wie speelt het spelletje mee?

De prijzen zijn hier ook heel redelijk. Afdingen gaat, maar niet tegen elke prijs. Zo hoor ik een verkoopster bij de kraam met keukenwaar een ietwat onbeleefde vrouw (“En de deksels van de bakjes ontbreken ook nog!”) netjes haar veel te lage bod afwimpelen (“Dan maar niet. Ik raak het echt wel kwijt vandaag.”). En ik hoor verschillende keren kopers juist méér geven dan de vraagprijs. Het is immers voor het goede doel. Afdingen tot op het bot is eigenlijk niet bonton bij Mill-Hill.

Gemiste kans
In de circustenten (V&D Prijzencircus-visioenen!) en op de velden daarbuiten: er staan overal wel leuke spullen. Mooie serviezen, retro en brocante, bureaus, heel veel oude kinderpuzzels en spelletjes, gave stoelen, sixties tuinmeubilair en nog veel meer. Mijn vrees dat ik door mijn vertraagde aankomst en mijn besluiteloze gedrentel de koopjesboot heb gemist, wordt bevestigd als ik twee vrijwilligers vraag of ik even een kijkje mag nemen op de ‘crèche’.

MillHill

Wat ons betreft kanshebber voor Het Beste Idee van Nederland.

MillHill

Welke stoel is er uit de school geklapt?

MillHill

Going…

MillHill

… going…

MillHill

… gone.

MillHill

Natúúrlijk koop je die oude schooltafeltjes bij het MillHill-college.

Bezoekers kunnen tegen betaling hun gekochte spullen stallen in de goederen-crèche en zo zonder ballast doorsnuffelen. Ideaal! Wanneer de aardige vrijwilligers me toelaten, zie ik wat ik allemaal heb gemist: een antieke kachel, een oude poppenwagen, twee gave spijlenstoeltjes, een geweldig vierkant sixties salontafel en nog veel meer. En ik realiseer: dit is wat hier staat. Dan zijn er nog al die koopjes die gewoon in een tas pasten én de grote spullen die kopers meteen mee naar huis namen. Aaaargh!!

Spijt!
Wat ik wel mee naar huis neem? Ik vind een retro Memoryspel en reken dat blij af voor een euro. Ook duik ik tussen een stapel prulletjes een luciferpoppetje op en koop ik twee plastic figuren van Wicky de Viking. En drie leuke bordjes verder vind ik ook nog een grappig oldskool kwartetspel van Sinbad de Zeeman. Maar die gouden aankoop doe ik niet. Ik ga nog door een collectie oude plattegronden van Nederlandse gemeenten, maar koop er uiteindelijk geen. Dom. Ik sta vooral in dubio bij een grijs servies uit de seventies van het Ierse Brendan Erin Stone. Met twee grote deckschalen, zes dinerborden, twee kommetjes en vier ontbijtborden is de set verre van compleet. Maar hij is prachtig en maar zes euro. Toch twijfel ik over de aanschaf. Ik zal dan (online) verder moeten zoeken en heb geen idee hoe intensief en lang deze zoektocht gaat duren. Dus doe ik het uiteindelijk niet.

MillHill

Waar is het zwarte schaap van de familie?

MillHill

Dankzij de goede organisatie loopt de rommelmarkt op rolletjes.

MillHill

Binnenkort een Engelse high tea bij mij?

MillHill

Beste vrijwilligers, als iemand dit servies tegenkomt, mag ik het dan alsnog kopen? Dank u!

MillHill

Alles voor het goede doel: zelfs de tweedehands knuffels worden goed verkocht.

MillHill

Vintage verbroedert.

Maar ik ben nog geen vijf minuten in mijn auto onderweg als ik word bevangen door een groot gevoel van spijt. Dat servies! Ineens weet ik dat ik het had moeten kopen. Maar om nou om te draaien, de auto opnieuw te parkeren en het terrein weer op te lopen…? Misschien is het servies al weg. Dus rijd ik door, maar met elke honderd meter wordt mijn gevoel sterker. Met een knoop in mijn buik rijd ik de snelweg op. Damn! Zes euro, what was I thinking?! Dat ik op deze markt zo als een kip zonder kop heb rondgelopen is niets voor mij. Ik kan dan niet anders dan tot de conclusie komen dat Mill-Hill een beetje too much is voor me. Dat wil zeggen: vandaag. Volgend jaar ga ik maximaal voor de herkansing!

De vlooienmarkt op het Mill-Hillcollege in Goirle vindt elk jaar plaats op de laatste zondag van september. Voor meer informatie: derdewereldrommelmarkt.nl.

MillHill

Deze markt is al tientallen jaren het best bewaarde geheim van Brabant.

MillHill

Bepakt en bezakt weer naar huis. Maar eerst nog even uitrusten op de bank.

Deel dit artikel!
Facebooktwittergoogle_plusmail

Prijzencircus in Goirle Marie-Cecile Beniers
antiek/design
koopjesgehalte
gezellige meukgehalte
sfeer

Summary:

4.3



Over de auteur



3 Responses to Prijzencircus in Goirle

  1. Anoniem says:

    Super gezellige rommelmarkt met een goed doel en veel super vrijwillegers leuk beschreven hoe het sfeertje is

  2. Rob says:

    En geloof me, het is niet alleen fantastisch als bezoeker, ook als vrijwilliger is het één grote happening. Onze kinderen zijn al 4 jaar van de school af maar we werken nog elk jaar met het hele gezin mee om alles op orde te krijgen. Het begint al het weekend vóór de verkoopzondag met de ophaal zaterdag waarna we met tientallen vrijwilligers de gehele week alles sorteren, indelen en de stands verkoopklaar maken.
    Alles voor het goede doel 🙂

  3. Suzan says:

    Wat een ontzettend leuk stuk over de rommelmarkt die wij al zo lang organiseren. Heel erg bedankt voor het verhaal en natuurlijk de positieve publiciteit!

    Namens Werkgroep Derde Wereld,
    Suzan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Omhoog ↑