...

#tbt grammofoonplaat

Gepubliceerd op 10 april, 2014 door Danny Post

Hear hear, de 78-toerenplaat!

Vinyl is superhot. Het lijkt wel alsof iedereen weer een platenspeler aanschaft, vintage of nieuw. Maar durf eens verder te kijken dan Wacko Jacko’s Thriller of de Like a Virgin-lp van La Madge. Bij de meeste kringlopen vind je, vaak weggestopt, een bak stokoude 78-toerenplaten. En die zijn breekbaar mooi!

Ze zijn haast vergeten, de klassieke 78-toerenplaten. Bijna niemand heeft ze in huis en nog veel minder mensen hebben de apparatuur om ze überhaupt te draaien. Zonde, want ze vormen een directe link met een ver en swingend verleden. De tijd van glimmende oldtimers, rokerige nachtclubs, flappers en all that jazz.

Jazzy Rotjeknor
Lang liep ook ik standaard de bak met deze oude besjes voorbij, obsessed als ik ben door alle elpees uit de jaren zeventig en tachtig. Wat moest ik ermee? Totdat ik er op een dag toevallig één oppakte en besefte hoe bijzonder ze eigenlijk zijn. Een (zoveelste) nieuwe passie was geboren. Goed, 78-toerenplaten zijn misschien niet zo héél kleurrijk als hun latere vinylzusjes, maar er schuilt een schoonheid in hun eenvoudige vormgeving. En de hoezen, die op het eerste gezicht zo standaard ogen, blijken bij nadere inspectie te wemelen van verwijzingen naar lang vervlogen tijden. Opeens waan ik me in vooroorlogs Rotterdam, in de platenzaak van Willem de Jong. Zowel zijn winkel als de monumentale passage waarin deze zich bevond, zouden in de meidagen van 1940 van de aardbodem worden gebombardeerd.

grammofoonplaten

Meesterlijk mooi.

Krak & tik
Gelukkig leefden de platen voort. Ironisch, omdat ze veelal gemaakt zijn van schellak of van bakeliet. En die materialen zijn uiterst breekbaar, merkte ik tijdens het onhandig neerleggen van één exemplaar. Krak. En er is nog een probleem: waarop ga ik de zware zwarte schijven die ik tot nu toe kocht, draaien? Niet op mijn hypermoderne platenspeler met USB-poort in elk geval. Tot mijn grote vreugde mailde een vriend me dat hij nog wel een prachtige originele grammofoon heeft staan die ik mag hebben. Gekregen van een bejaarde dame en hij doet er zelf niets mee. En dus klinken binnenkort de zoete, krakende klanken van de Cole Porter classic I’ve got you under my skin door mijn woonkamer.

Back to the eighties? Nee, back to the thirties!

Grammofoon

Even aanzwengelen en gáán.

 
Deel dit artikel!
Facebooktwittergoogle_plusmail

Tags: , , , , ,


Over de auteur



Omhoog ↑