...

Vlo travel Valencia antiekwinkel

Gepubliceerd op 16 juni, 2014 door Danny Post

Viva Valencia!

Valencia promoot zichzelf graag als broedplaats van hypermoderne architectuur. Maar de Spaanse kuststad heeft zoveel meer te bieden dan de befaamde Ciudad de las Artes y las Ciencias. Een knettergezellige openlucht vlooienmarkt bijvoorbeeld.

‘Een soort van’ zijn drie woorden die Valencia goed omschrijven. De stad lijkt een soort van op Barcelona, maar is stukken minder hysterisch en toeristisch, ademt een soort van de authentieke Spaanse sfeer die Madrid kenmerkt maar op veel intiemere schaal, en is een soort van modern maar eigenlijk ook weer helemaal niet. De in 2005 buiten het centrum geopende Stad van Kunst en Wetenschap ofwel Ciudad de las Artes y las Ciencias is dan misschien het icoon van Valencia, in het historische stadshart is er weinig veranderd. Terwijl de Hemisfèric, het Museo de las Ciencias en het Oceanogràfic in de broeierige hitte blinken als een stel high-tech walviskarkassen die aanspoelden from out of space, wordt er in de pittoreske kronkelstraatjes rond de oude kathedraal ouderwets getoast op het goede leven.

Valencia oude centrum

In Valencia is men gek op vintage…

Valencia Ciudad de las Artes y las Ciencias

….maar ook op futuristische spullen.

Gesloten: even naar het strand
De eerste keer dat ik in Valencia kwam, nu twee jaar geleden, was het liefde op het eerste gezicht. Niet in de laatste plaats omdat een vakantie er belachelijk goedkoop is. Ons hoogtepunt: een hele avond lang rijkelijk sangria drinken en tapas eten en vervolgens een rekening van 25 euro onder de neus krijgen. Mijn man en ik konden onze ogen niet geloven. Ook is het voor Hollanders erg fijn dat je met een huurfiets de hele stad kunt behapstukken. Vooral een rondje trappen door Jardín del Turia, het unieke negen kilometer lange park dat werd ingericht op de plek waar vroeger de rivier Turia stroomde, is een ervaring op zich.

Valencia oude stad deur

Het antiek ligt op straat.

Toch kan Valencia in hoogzomer ook behoorlijk frustrerend zijn. Want dan zijn met name de kleinere winkels, dus ook de antiek- en vintagezaakjes (de besten zijn gesitueerd in het oude hart Barrio del Carmen en de straatjes die de Plaza de la Reina en de kathedraal omarmen), een soort van open. Alleen lijkt niemand, zelfs de inwoners niet, echt te weten wanneer precies. Of ik het nu ’s ochtends vroeg ver voor de uitgebreide siësta probeerde, aan het eind van de middag, of ‘s avonds, een enkele keer waren de rolluiken omhoog, maar veel vaker niet. Men was op vakantie, lag heerlijk op het strand of had gewoon nul komma nul zin om open te gaan. Wat maakten we onszelf nu druk? Relax…

Valencia vintage winkel en kan sangria

Blij dat we een vintagewinkel open aantroffen, vierden we dat direct met een kan sangria.

Spaans vlooientheater
Maar niet getreurd. Valencia heeft tenminste één vintage stek waar je wèl van op aan kunt. Iedere zondagochtend wordt op het Plaza Lluis Casanovas de grootste rommelmarkt van de stad georganiseerd. De locatie, een anonieme flattenbuurt naast het Mestalla stadion wint bepaald geen schoonheidsprijs, maar het brede aanbod, de sfeer en lage prijzen maken veel goed. De locals laten zich niet voor niets elke week uit hun luie bed lokken (geen geringe prestatie) om een bod te doen op andermans afdankertjes.

Valencia vlooienmarkt Plaza Lluis Casanovas antiek

Gooi neer die gouwe handel.

Vlooienmarkt Valencia schilderijen Tony Curtis

Schilderij uit de twenties of Tony Curtis op z’n Spaans?

Eén advies aan de meer fijngevoelige bezoekers: je moet even door de zure appel heen bijten. Aan een gelikte presentatie wordt op het asfaltplein nauwelijks gedaan. De inhoud van kelders en zolders wordt door de verkopers met een praktische zwiep op de kleden en plastic zeiltjes gekieperd. Alsjeblieft. Graaien maar. Dat dit loont, ontdekte ik bij mijn eerste bezoek al na een kwartiertje. Ik groef een rode metalen bureaulamp en stokoud kistje met Turks motief uit de vintage berg en mocht ze voor 7,50 euro meenemen. Ook de familiefoto’s met de overdadige logo’s van de Spaanse fotostudio’s nog achterop, kon ik niet weerstaan. De pasgetrouwde echtparen en rijkeluiskinderen uit het jaar kruik keken met hun bruine Bambi-ogen het geld uit mijn portemonnee. Dat blijft de grootste aantrekkingskracht van een markt in Zuid-Europa, je vindt er dingen die je in het noorden nooit zult aantreffen. Het is allemaal net iets bonter en overdadiger. Vintage met een Spaans temperament.

Valencia vlooienmarkt Plaza Lluis Casanovas handelaren

Maak kennis met de sexy versierders van Plaza Lluis Casanovas.

Valencia vlooienmarkt rode lamp oude foto's

De buit. Vurig als de Spanjaarden zelf.

Een soort van korte duur
Sommige buitenlandse bloggers jubelen dat de vlooienmarkt van Valencia niet onderdoet voor de rommelmarkten in Berlijn en Londen, maar die woorden zijn vast tijdens een licht sangriaroesje opgetikt. Wie gek is op Maria-beelden, kleurrijk speelgoed, en bewerkte spiegels uit lang vervlogen tijden komt op deze markt beslist aan zijn trekken, maar waanzinnige antieke meubels of designstukken tref je er niet aan. Nee, zie dit puur als een bruisende plek waar je originele vakantiesouvenirs op de kop tikt. Maar wees vroeg (liefst voor negenen), want rond één uur ruimen de meeste verkopers alweer op en is de markt ten einde. Nou ja, een soort van.
 
Deel dit artikel!
Facebooktwittergoogle_plusmail

Viva Valencia! Danny Post
Antiek/design
Koopjesgehalte
Gezellige meukgehalte
Sfeer

Summary:

3.5


Tags: , , , , , , , , , , ,


Over de auteur



Omhoog ↑