...

Marktreview Vrijmarkt Oud-Zuid 2018 Lola de Galan go with the vlo

Gepubliceerd op 3 mei, 2018 door Danny Post

0

Vrolijke duik in de rijkeluisafdankertjes

De vrijmarkt in Amsterdam Oud-Zuid is een fenomeen. Ik ging los. Ook vintagefreak Lola de Galan rende er met een verhit hoofd rond. Ze slaat dit walhalla van rijkeluisafdankertjes geen editie over. “Toen ik in Spanje woonde, vloog ik er altijd speciaal voor naar Nederland!”

Het heette nog Koninginnedag toen ik voor het laatst een vrijmarkt in Amsterdam bezocht. Sinds Wim-Lex in 2013 de troon besteeg, hield ik het vooral bij vrijmarkten in de buurt. Schiedam, Delft, Rotterdam, verder kwam ik niet. Ook leuk, maar dit jaar besluit ik weer eens in Amsterdam te gaan kijken. En dan is er wat mij betreft slechts één vrijmarkt die de moeite waard is, die in Oud-Zuid. De rijkeluisenclave waar oud geld, nieuw geld en beroemd geld samenleven. Waar de huizen deftig zijn en keurig onderhouden worden, auto’s voor de deur staan ter waarde van een flinke eengezinswoning, de geur van dure parfums in de lucht hangt en je op straat met een beetje mazzel struikelt over de gekochte lippen en skippybalborsten van Estelle Cruijff.
De vrijmarkt, die zich concentreert rond de Beethovenstraat, het Minervaplein en de Apollolaan, staat al vele jaren bekend om haar mooie spullen. Vintage designlampen en -meubels, écht antiek, kleding met de labels van bekende ontwerpers in de nek, in Oud-Zuid zet men geen rotzooi op de stoep. De sfeer is gemoedelijk. Mensen van hier beschouwen zo’n dagje handelen voornamelijk als een gezellig tijdverdrijf. Voor het geld hoeven de meesten het niet te doen.
Soms kun je op de vrijmarkt in Oud-Zuid zomaar een outfit van een BN’er aanschaffen. In 2012 verkocht Patty Brard in de Beethovenstraat een groot deel van haar Luv’-pakjes. Het jaar erop herhaalde ze dit en deed ze nog veel meer oude kleren weg. Het liep storm bij haar kraam.

Vrijmarkt Apollolaan Amsterdam Hilton go with the vlo

Voor het Hilton aan de Apollolaan spotte ik deze sexy stoeltjes. Had ik maar een aanhanger mee. Damn!

Beethovenstraat Amsterdam vrijmarkt 2018 go with the vlo

Deze bureaulamp werd voor mijn neus weggekaapt.

Apollolaan Amsterdam vrijmarkt Hilton go with the vlo

Beregoed aanbod!

Vrijmarkt Apollolaan Amsterdam 2018 kleding go with the vlo

De kleding is gesorteerd en gewassen. Geen geknisper wanneer je iets uit het rek trekt.

Amsterdam Apollolaan vrijmarkt Koningsdag go with the vlo

Het design staat in Amsterdam Oud-Zuid op straat. Ik draaide doorrrrr.

Apollolaan Amsterdam-Zuid vrijmarkt 2018 ballerina go with the vlo

Stap vroeg uit je mandje. Vrienden van me waren hier al om zes uur ’s ochtends.

Ik begin mijn strooptocht in diezelfde Beethovenstraat. Geen Patty dit jaar, maar gelukkig ben ik toch niet op zoek naar een Ibiza-fladdergewaad met bijpassende hippie chic laarzen. Ik word meteen weer even gewezen op de grote verschillen met de vrijmarkten in mijn regio. Wat naast het hogere kwaliteitsniveau als eerste opvalt, is de uitstekende staat waarin de meeste spullen op deze markt verkeren. Zeker de kleding lijkt als nieuw. Geen morsige truitjes met krokante oksels of verschoten broeken die een medaille kregen bij de tienduizendste wasbeurt. Alles is schoon en heel. Zelfs de schoenen lijken soms amper te zijn gedragen.
En: geen ordinair geblèr. Er wordt op beschaafde, vaak licht-kakkineuze toon onderhandeld. “Deze zilveren sigarettenetuis zijn ronduit enig, vindt u niet?” zegt een bejaarde verkoopster tegen een man. “Ach gut ja, ze zijn voortreffelijk”, antwoordt hij. Ik vermoed dat hij Roderick heet.

Aasgieren houden van de Apollolaan
Binnen vijf minuten doe ik al mijn eerste aankoop: een oude, nog ongeopende verpakking van Lama-lijmpoeder voor vijftig cent. De verkoopster heeft een doos vol, die ik in haar geheel mag meenemen voor vijf euro, maar ik bedank vriendelijk. Ik vind één zo’n verpakking genoeg, gewoon grappig om in mijn vitrinekast te etaleren. Wanneer ik de Beethovenstraat even verlaat en het Minervaplein opschiet, spot ik een prachtig bronzen beeld van een kat. Als kattenmens voel ik mijn pupillen in twee hartjes veranderen, totdat ik de prijs hoor. “Ik wil er vierhonderd voor hebben,” zegt de verkoper. “Nee, ik haal er niets vanaf. Dit is een uiterst bijzonder object.”
Gelukkig wordt mijn leed al snel verzacht. Even verderop heeft een blonde vrouw oude Suske en Wiske-albums in de aanbieding. De normale tweedehandsjes die je bij elke kringloopwinkel ziet, maar ook – en dat is veel interessanter – zeldzamere edities. Qua prijs maakt ze geen onderscheid: ze kosten allemaal twee euro per stuk. Ik koop een eerste tweekleureneditie van het klassieke album De klankentapper uit 1961 in bijna nieuwstaat en juich stilletjes vanbinnen. Bij stripantiquariaten zou je hiervoor veertig à vijftig euro neertellen.

Amsterdam Oud Zuid Minervaplein vrijmarkt go with the vlo

Het Minervaplein. Waren de huizen maar zo goedkoop als de meeste spullen.

Beethovenstraat vrijmarkt Amsterdam Suske en Wiske De klankentapper go with the vlo

De bronzen poes (linksboven) was way out of my league, maar De klankentapper kostte slechts twee euro!

Beethovenstraat Amsterdam drukte vrijmarkt 2018 go with the vlo

De Beethovenstraat is leuk, maar kan soms hutjemutjedruk zijn. Erna ruik je een uur naar hamburger.

Apollolaan Amsterdam vrijmarkt spullen go with the vlo

Bij de Apollolaan heb je iets meer vrij zicht op alle koopwaar.

Apollolaan Amsterdam vrijmarkt 2018 speelgoed go with the vlo

Pak je de fiets of neem je liever de blikken dubbeldekkerbus?

Oude foto vrijmarkt Apollolaan geisha Leiden go with the vlo

Nu zouden sommigen mekkeren dat dit ‘cultural appropriation’ is, toen was het gewoon fun.

Hoe tof ik de Beethovenstraat en het Minervaplein ook vind, het ware heiligdom van de vrijmarkt in Oud-Zuid is de Apollolaan. Daar ligt het echte goud op straat. Zodra de lommerrijke laan in zicht komt, begin ik steeds harder te lopen. Ook omdat ik veel te laat van start gegaan ben: half elf. Doorgewinterde aasgieren cirkelen hier al rond zonsopgang rond. Maar ja, ik ben met mijn man Evren en zijn beste vriend uit Istanbul op stap. En probeer twee Turken maar eens om zeven uur ’s ochtends naar een markt te krijgen. Onmogelijk. Die komen trager op gang dan een weekschildpad. Evren sust mijn paniek: “Maak je niet druk, er is vast nog genoeg over.”
Ik geef het niet graag toe, maar hij heeft gelijk. Bij een slungelige student is het gelijk raak. Uit een doos met oude papieren en foto’s vis ik allerlei parels voor een prikkie. Ik ben verliefd op een grote foto van een club Leidse vrouwen (studentes?) die zich voor een feest verkleedden als Japanse geisha’s. Ik gok dat hij gemaakt werd in de vroege jaren twintig van de vorige eeuw. Voor twee euro laat ik de oldskool geisha-babes in mijn tas glijden.

Ik. Wil. Een. Vrachtwagen.
Iets later stuit ik op de kraam, die mijn favoriet wordt van de dag. Een grijze baardmans heeft over diverse zeilen een berg grabbelgoed uitgestort. Zijn koopwaar is minder netjes aangeharkt dan bij de meesten, maar dat is juist de grootste aantrekkingskracht. Je kunt lekker wroeten tussen de lampen, teddyberen, stoelen, spiegels, schilderijen, vazen, asbakken, serviezen, puzzels, broodtrommels enzovoorts. Dat doe ik dan ook. Ik zou het liefst alles wel mee willen meenemen, maar hou het beschaafd. Ik ben thuis net aan het opruimen. Rustig. Voor één euro koop ik een map die langgeleden op een van de hotelkamers van het chique Hotel Des Indes lag. Hierin werd voor de gasten schrijfpapier bewaard. De map ademt grandeur.
Bij een andere kraam zie ik nog meer oude foto’s. “Ze zijn gemaakt door de bekende fotograaf Jan Lips,” vertelt de verkoper enthousiast. “Het zijn stuk voor stuk originele afdrukken, afkomstig uit zijn archief.” Ik kies uiteindelijk twee foto’s: één van Amsterdam in de jaren zeventig plus een fout strandkiekje uit dezelfde periode van een verliefd stelletje. Love hun pornolook!
Best buy is een messing wandornament van twee vogels, dat ik voor het Hilton Hotel (hetzelfde hotel waar Herman Brood zich op 11 juli 2001 van het leven beroofde door van het dak te springen) in het gras zie liggen. Beetje pingelen en het is voor 12,50 euro van mij.

Vrijmarkt Apollolaan Amsterdam 2018 go with the vlo

De kraam van deze grijze baardmans was een van de leukste van de dag.

Vrijmarkt Apollolaan Amsterdam stoel go with the vlo

Dit graaigoed kostte geen drol. Of zoals ze in Oud-Zuid zeggen: “Geen drôle.”

Apollolaan vrijmarkt Amsterdam puzzels Koningsdag go with the vlo

Keuze genoeg voor de ouderwetse puzzelaar.

Apollolaan vrijmarkt Amsterdam Hotel Des Indes map go with the vlo

De map van Hotel Des Indes. Ik ga er belangrijke papieren in bewaren.

Vrijmarkt Apollolaan Amsterdam Erik Hazelhoff Jan Lips go with the vlo

Lama-lijmpoeder, kitschkoppel op het strand en de Soldaat van Oranje. Ik heb een brede interesse.

Apollolaan Amsterdam vrijmarkt 2018 messing vogels go with the vlo

Het lot leidde mij naar deze spotgoedkope messing vogels.

De mannen van wie ik de Hotel Des Indes-map, Jan Lips-foto’s en messing vogels koop, zijn alledrie handelaren. En ze zijn niet de enige. Subtiel hebben de professionals zich op verschillende plekken tussen de particuliere verkopers genesteld. Tot grote irritatie van sommige bezoekers, maar ik stoor me er minder aan. Zolang ze maar goed spul verkopen.
Waarvan ik wel baal en niet zo’n klein beetje ook, is het feit dat we met een kleine auto zijn gekomen en die aan de rand van de stad geparkeerd hebben. Dit maakt het voor mij onmogelijk om meubels of andere grote items te kopen. Ik kan de Scandinavische ladekastjes, designlampen uit de jaren zestig en Perzische tapijten bewonderen, aanraken, maar niet meenemen. Ook niet, omdat we na de vrijmarkt nog naar de Jordaan zullen gaan.
Ik word ronduit beroerd als ik twee rode fauteuils op de stoep voor het Hilton moet achterlaten. Ze lonken zo verleidelijk naar me. De frustratiestoom komt uit mijn oren.

Vrijmarktverslaafde Lola
Iemand die absoluut geen last van zulke ergernissen heeft, is Lola de Galan. Ze parkeert dicht in de buurt en zorgt dat ze een karretje en tienduizend tassen mee heeft. Je kunt Lola, geboren in Amsterdam en inmiddels woonachtig in Dordrecht, gerust een ervaringsdeskundige op het gebied van de Oud-Zuid-vrijmarkt noemen. “Ik kom hier al dertig jaar,” vertelt ze me. “Ik heb tussendoor twaalf jaar in Spanje gewoond en zelfs die afstand hield me niet tegen. Ik vloog er altijd speciaal voor naar Nederland!” Eén keer sloeg ze de markt over. “Dat was toen ik naar Rotterdam verhuisd was. Daar is vast ook wel zo’n geweldige vrijmarkt, dacht ik. Not! Wat een afknapper. Nee, er gaat voor mij niets boven de Apollolaan en Beethovenstraat.”
Lola gaat ver in haar fanatisme. “Vroeger begon de markt al om middernacht. En natuurlijk was ik er dan al! Met zaklantaarns zoeken naar de leukste spullies…. Die overigens bij daglicht nog weleens tegenvielen. Of in elk geval ánders waren dan gedacht, haha. Later mocht er vanaf zes uur ’s ochtends pas verkocht worden, maar op de avond ervoor hield ik het al niet meer. Dan zei ik om een uur of elf: ‘Ik rijd er even heen om te zien of het al druk is en of er nog parkeerplaatsjes zijn.’ Het is menig keer gebeurd dat ik inderdaad nog één plaatsje vond pal naast het Hilton.
Tja, die kon ik niet laten schieten. Ik parkeerde maar vast en sliep in mijn auto.”

Lola de Galan vrijmarkt Amsterdam Oud-Zuid go with the vlo

Links Lola’s aankopen in 2014. Sindsdien kwam er nog veel meer bij. De vrijmarkt-pro weet van stapelen!

Vrijmarkt Apollolaan Amsterdam-Zuid meubels go with the vlo

Meubelwinkel in de openlucht.

Apollolaan Amsterdam vrijmarkt bed go with the vlo

Dit bed mocht weg voor 75 euro.

Apollolaan Amsterdam-Zuid vrijmarkt weegschaal go with the vlo

Dinky Toys, weegschalen en een televisie uit de oertijd.

Vrijmarkt Amsterdam Beethovenstraat Madonna go with the vlo

Wakker worden met een foto van Madonna op je nachtkastje.

Apollolaan vrijmarkt Amsterdam hoeden go with the vlo

Stoffige haarstukken van Connie Breukhoven?

De laatste vijf jaar doet Lola niet meer zo moeilijk. “Ik zet mijn auto tegenwoordig standaard op de parkeerplaats van het Hilton. Ik ben dan de enige betalende gek, want op Koningsdag kun je immers in de hele stad gratis parkeren op straat. Maar die vijfendertig euro is het waard. Ik hoef dan amper te sjouwen met mijn aankopen. Geen gedoe. Dit kan ik iedereen aanraden.”
Vindt ze deze vrijmarkt veranderd in die dertig jaar? “De prijzen zijn wat gestegen. Vroeger scoorde je de dingen echt voor niks. Nu is de markt een hype geworden. Hij wordt steeds bekender en groter. Sommige verkopers claimen hun plaatsje al een week van tevoren.”
En de klaagzang van andere veteranen dat er voorheen veel meer antiek stond? “Dat klopt wel. Maar voor de huizen aan de Apollolaan vind je nog genoeg mooie oude dingen hoor.” De Apollolaan is sowieso Lola’s favoriete gedeelte van de vrijmarkt in Oud-Zuid. “Met name het stuk tussen het Hilton en de Beethovenstraat. Maar voor de luxe kleding zorg ik dat ik altijd vroeg in de Beethovenstraat ben. Daar staan elk jaar dezelfde mensen met topmerken.”

Help, daar is de Versace-freak!
Lola scoorde tot nu toe hónderden spullen op de vrijmarkt in Oud-Zuid. “Ik rijd altijd met een overvolle wagen naar huis. Heerlijk!” Wat waren haar beste aankopen? “Een uitschieter was een Versace-vaas. Nieuw in de doos. De winkelprijs was 650 euro, de vraagprijs 250 euro, maar ik heb hem uiteindelijk voor veertig euro gescoord.” Daar was wel enig gedram voor nodig, lacht ze. “Het was al een uur of één ’s middags toen ik die vaas zag. Ik wilde hem per se hebben en bood veertig euro. Dat was alles wat ik nog over had. Natuurlijk weigerde de verkoper, maar ik zei dat ik niet wegging zonder. Het weer was slecht die dag en het ging steeds harder regenen. Het werd later, de markt stroomde leeg en de verkoper dekte alles af met een plastic zeil. Stug hield ik stand. Tweeënhalf uur stond ik onder een paraplu kwijlend naar die vaas te kijken. Erg gezellig werd het niet. Ik bleef zeuren. Totdat hij om half vier plompverloren zei: ‘Ik geloof niet dat ik dit ga winnen. Neem hem maar mee voor veertig.’ Yeahhhhhh!!!”
De vaas betekent veel voor Lola. “Ik ben een groot Versace-fan en mede door de manier waarop ik deze vaas gescoord heb, krijgt-ie in huis altijd de beste plek.” Dit verhaal kreeg nog wel een komisch staartje. “Toen ik drie jaar later weer tijdens de vrijmarkt in de Beethovenstraat liep, hoorde ik plotseling een man vanachter een kraam roepen: ‘Oh neeeeee, daar is ze weer! Ben ik effe blij dat ik vandaag geen Versace bij me heb.’ Was het diezelfde verkoper. Zo gelachen.”

Vrijmarkt Apollolaan Amsterdam kinderwagen 2018 go with the vlo

Een onverwoestbare babytank uit de jaren dertig.

Apollolaan vrijmarkt Amsterdam 2018 dekens go with the vlo

De vrijmarkt in Oud-Zuid is zo populair dat sommige verkopers hun plekje al een week van tevoren claimen.

Vrijmarkt Amsterdam Apollolaan schapenvachten go with the vlo

Begrijpelijk, aangezien je hier soms duizend tot vijftienhonderd euro kunt binnenharken.

Apollolaan vrijmarkt 2018 kleding Amsterdam go with the vlo

Alle vintage suède jasjes voor vijf euro!

Apollolaan Amsterdam vrijmarkt 2018 huizen go with the vlo

Je hersenen blijven geluksstofjes aanmaken. Wat een heerlijke buurt.

De Versace-vaas. Rechts Lola met haar vriendin Danny Godet. Zij komt helemaal uit Luik voor deze vrijmarkt.

Twee jaar geleden deed Lola nog zo’n gouden vondst. “Het was half zeven ’s ochtends en nog donker buiten. Een verkoper had een megagrote zitzak van cowskin. Er mankeerde niets aan. Ik vroeg wat-ie kostte, waarop de man antwoordde: ‘Vijf euro.’ Nu had ik zulke zitzakken bij Loods 5 gezien voor vierhonderd euro. ‘Oh, dan neem ik hem’, zei ik achteloos. Ik kon het niet geloven. Dit klopt niet, dacht ik. Hij zei vast vijftig euro. Toch pakte ik een briefje van vijf en…. de man nam het aan! Wauw, de buit van het jaar! De aasgieren die zich achter mijn rug verzameld hadden, hoorde ik helemaal ziek worden. ‘Je mag de zitzak ook straks ophalen,’ merkte de verkoper op. Hij was namelijk niet te tillen. Ja dáááág. Ik heb hem meter voor meter naar mijn auto gesleept.”
Lola’s woorden inspireren me om het volgend jaar beter aan te pakken. Want dat ik in 2019 opnieuw van de partij ben, weet ik nu al. Dan ga ik voor dag en dauw van huis (Evren zoekt het maar uit) en neem ik een grotere auto mee (of zal ik een twaalftonsvrachtwagen huren?). Tevens speel ik met de gedachte om bij Lola een dramcursus voor gevorderden te volgen.
Lola nodigt me uit om haar collectie Oud-Zuid-schatten binnenkort ‘live’ te komen bewonderen. “Ik woon in Dordrecht in een patriciërshuis uit 1783 met een oppervlakte van zeshonderd vierkante meter. Ik heb mijn huis voor het overgrote deel ingericht met tweedehands spullen. Misschien vind je het leuk om daar eens een reportage over te maken? Een echt vlooienpaleis!”

 

Vrijmarkt Apollolaan Beethovenstraat Amsterdam 2018 go with the vlo

Ook de jongsten schnabbelen vrolijk bij.

Vrijmarkt Oud-Zuid Beethovenstraat merkkleding go with the vlo

Kleding in de Beethovenstraat. Lola begint al bij zonsopgang alle rekken door te spitten.

Oud-Zuid vrijmarkt Apollolaan Guy Laroche go with the vlo

Guy Laroche? Mijn camera ging er gewoon van trillen.

Beethovenstraat Amsterdam-Zuid vrijmarkt kleding go with the vlo

Waarom was ik hier al jaren niet meer geweest? Dom, dom, dom.

Vrijmarkt Oud-Zuid dierenvellen Apollolaan go with the vlo

Mijn bestemming voor Koningsdag 2019 is al bekend.

Vrijmarkt Apollolaan Amsterdam bakken go with the vlo

Deze vrijmarkt krijgt het Go with the Vlo-stempel van goedkeuring!

 

Deel dit artikel!
Facebooktwittergoogle_plusmail

 

Vrolijke duik in de rijkeluisafdankertjes Danny Post
Antiek/design
Koopjesgehalte
Gezellige meukgehalte
Sfeer

Summary:

4.8


Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,


Over de auteur



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Omhoog ↑